Uzasadnienie
Wyrokiem z 21 czerwca 2017 r., sygn. akt I SA/Lu 318/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, dalej: P.p.s.a.) oddalił skargę R.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie z 29 grudnia 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za listopad 2013 r.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła R.G.
W piśmie procesowym z 28 lipca 2020 r., które wpłynęło do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed rozprawą, reprezentujący skarżącą pełnomocnik cofnął skargę kasacyjną z 30 sierpnia 2018 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten w związku z art. 193 P.p.s.a. stosuje się odpowiednio w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Odpowiednie stosowanie art. 60 P.p.s.a. oznacza, że Sąd kasacyjny jest związany wnioskiem dotyczącym cofnięcia skargi kasacyjnej z uwagi na związanie granicami skargi kasacyjnej na mocy na art. 183 § 1 zdanie pierwsze P.p.s.a. Wynikająca z powołanego przepisu zasada sprawia, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne i skutkuje umorzeniem postępowania.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny umorzył postępowanie kasacyjne. O zwrocie wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.