Uzasadnienie
Wyrokiem z 3 lutego 2014 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę "S." sp. j. w S., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z 10 kwietnia 2013 r., w przedmiocie podatku od towarów i usług.
Od powyższego wyroku spółka wniosła skargę kasacyjną.
W piśmie z 24 lutego 2015 r., spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując między innymi na trudną sytuacje finansową spółki, obciążenie hipoteką przymusową jedynej nieruchomości spółki. Do wniosku załączyła dokumentację, która miała potwierdzić okoliczności zawarte we wniosku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Na wstępie podkreślenia wymaga, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć przy tym należy, iż chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por. B. Dauter, [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Komentarz, Warszawa 2009, s. 205 oraz powoływane tam postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04, publik. http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Trudne do odwrócenia skutki, to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 30 kwietnia 2010 r., sygn. akt II FZ 110/10). Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest uprawdopodobnienie okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar uprawdopodobnienia wspomnianych przesłanek spoczywa przy tym na wnioskodawcy. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.
Ponadto, argumentacja strony odnosząca się do zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinna zostać poparta dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jej sytuacji finansowej oraz majątkowej (por.: J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis 2006, s. 188).
W rozpatrywanej sprawie w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, spółka uprawdopodobniła wystąpienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., wskazujących na zaistnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, załączając do wniosku stosowną dokumentację. Stwierdzenia zawarte w uzasadnieniu wniosku, a odnoszące się do mogących zaistnieć sytuacji wprost do spółki, mogą być przyjęte za podstawę wstrzymania wykonania decyzji.
Wskazane przez spółkę, okoliczności dotyczące w szczególności straty bilansowej, obciążenia nieruchomości hipoteką przymusową skonfrontowane z wysokością zobowiązań podatkowych wskazują, że wniosek jest uzasadniony. Jak wynika z analizy akt sprawy spółka odnotowuje straty, zmniejszeniu ulegają aktywa, środki trwałe oraz obroty, nadto na posiadanej nieruchomości ustanowiona została hipoteka przymusowa. W tej sytuacji nie można wykluczyć, że doprowadzenie do realizacji obowiązku zapłaty kwoty wynikającej z zaskarżonej decyzji mogłoby doprowadzić do dalszego pogorszenia jej sytuacji materialnej co z kolei mogłoby skutkować trudnymi do odwrócenia skutkami w postaci braku możliwości prowadzenia działalności gospodarczej.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że okoliczności wskazane przez skarżącą uzasadniają udzielenie jej ochrony tymczasowej. Istnieją bowiem podstawy do uznania, że wyegzekwowanie kwot wynikających z zaskarżonych do Sądu decyzji podatkowych może spowodować dla skarżącej trudne do odwrócenia skutki.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie 61 § 3 w zw. z 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.