Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 23 marca 2010 r., sygn. akt I FSK 178/09, Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 13 listopada 2008 r., sygn. akt I SA/Ol 431/08 w sprawie ze skargi R. Spółka Cywilna A. M., P. M., M. M., S. L. z siedzibą w L. (dalej jako Spółka lub Skarżąca)w przedmiocie podatku od towarów i usług, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie oraz zasądził od Spółki na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w O. kwotę 2400 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Pismem z dnia 18 maja 2010 r. Dyrektor Izby Skarbowej wniósł zażalenie na powyższe postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania, które zostało przez tut. Sąd potraktowane jako wniosek o sprostowanie wspomnianego wyżej wyroku sądu drugiej instancji.
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
W niniejszej sprawie omyłka rachunkowa wystąpiła w pkt 2 sentencji wyroku z dnia 23 marca 2010 r., sygn. akt I FSK 178/09. Naczelny Sąd Administracyjny omyłkowo zasądził, od Spółki na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w O., kwotę 2400 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, zamiast kwotę 2978 zł. W podstawie do wyliczenia kosztów wzięto pod uwagę jedynie wynagrodzenia pełnomocnika w wysokości 2400 zł, a nie uwzględniono kwoty wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w wysokości 578 zł. W związku z powyższym w powołanym wyżej wyroku I FSK 178/09 prawidłowa wysokość zasądzonych kosztów postępowania kasacyjnego powinna wynieść 2978 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, iż sprostowania wymaga także uzasadnienie wspomnianego wyżej wyroku. Mianowicie, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał jako podstawę do orzeczenia o kosztach postępowania "art. 203 pkt 1" p.p.s.a., zamiast prawidłowo "203 pkt 2" p.p.s.a. Zatem jako właściwą podstawę orzeczenia o kosztach postępowania należy uznać art. 203 pkt 2 p.p.s.a., a nie jak błędnie wskazano art. 203 pkt 1 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 w zw. z art. 180 i 197 § 2 p.p.s.a. oraz na podstawie art. 156 w zw. z art. 193 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił, jak w sentencji.