Uzasadnienie
1. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: Dyrektor KIS) pismem z dnia 31 grudnia 2020 r. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 25 listopada 2020 r., sygn. akt I SA/Bk 750/20, którym uwzględniono skargę spółki P. S.A. z siedzibą w B. (dalej: Spółka) na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 13 sierpnia 2020 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług (dalej: podatek VAT).
Sąd pierwszej instancji uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną. Nie zgodził się bowiem z oceną organu, że otrzymywana przez Spółkę od jednostki samorządu terytorialnego (powiatu) rekompensata z tytułu świadczenia zadań przewozowych w zakresie publicznego transportu zbiorowego stanowi dopłatę w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r. poz. 106, z późn. zm.; dalej: u.p.t.u.), która ma bezpośredni wpływ na cenę usług świadczonych przez Spółkę, a w konsekwencji stanowi element podstawy opodatkowania tych usług podatkiem VAT.
- 2. W skardze kasacyjnej Dyrektor KIS zarzucił Sądowi między innymi naruszenie art. 29a ust. 1 w związku z art. 5 ust. 1 i art. 8 ust. 1 u.p.t.u. przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie do przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej stanu faktycznego. Zdaniem organu wadliwe było uznanie, że wspomniana rekompensata nie da się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT i tym samym nie stanowi obrotu w rozumieniu art. 29 ust. 1 u.p.t.u., gdyż nie ma bezpośredniego wpływu na cenę usług wykonywanych przez Spółkę i jako taka nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, podczas gdy zdaniem organu nie może budzić wątpliwości, że otrzymana od powiatu rekompensata ma wpływ na cenę świadczonych przez Spółkę usług przewozowych i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
- 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
- 3.1. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, z późn. zm.; dalej P.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE).
- 3.2. Należało odnotować, że wydanym w sprawie innego podmiotu postanowieniem z dnia 16 czerwca 2023 r., sygn. akt I FSK 535/20, Naczelny Sąd Administracyjny skierował do TSUE pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego. Mianowicie zapytał "Czy art. 73 dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE seria L z 2006 r. Nr 347/1 ze zm.) należy interpretować w ten sposób, że rekompensata, taka jak opisana we wniosku o wydanie interpretacji, wypłacana odrębnemu podmiotowi (operatorowi) przez jednostkę samorządu terytorialnego za świadczenie usług publicznego transportu zbiorowego, wchodzi w zakres podstawy opodatkowania, o którym mowa w tym przepisie?".
TSUE prowadzi sprawę z powyższego wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym pod sygnaturą C-615/23.
- 3.3. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zagadnienie objęte pytaniem do TSUE dotyczy kwestii prawnej mającej istotne znaczenie dla rozpoznania skargi kasacyjnej Spółki.
- 3.4. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 P.p.s.a. postanowił z urzędu zawiesić postępowanie w niniejszej sprawie w oczekiwaniu na rozstrzygnięcie przez TSUE sprawy o sygnaturze C-615/23.