Uzasadnienie
W dniu 27 września 2011 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęło pismo K. B. zawierające wypis aktu poświadczenia dziedziczenia, z którego wynikało, że skarżąca – T. B. – zmarła 11 sierpnia 2011 r. W piśmie tym K. B. – córka skarżącej – zgłosiła jednocześnie swój udział w sprawie, podtrzymując wnioski złożone w odpowiedzi na skargę kasacyjną Ministra Finansów od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 lutego 2009 r., sygn. akt I SA/Gd 881/08, w sprawie ze skargi T. B. na indywidualną interpretację Ministra Finansów z dnia 17 lipca 2008 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 124 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.) Sąd zawiesza postępowanie z urzędu w razie śmierci strony. Stosownie natomiast do § 3 powołanego przepisu, nie zawiesza się postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego.
Stosownie natomiast do treści art. 161 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego sprawa ze skargi T.B.na indywidualną interpretację Ministra Finansów z dnia 17 lipca 2008 r. dotyczyła praw i obowiązków ściśle związanych z osobą skarżącej. Instytucję indywidualnej interpretacji podatkowej regulują przepisy Ordynacji Podatkowej (Dz. U. z 2005 r. Nr 8. poz. 60). Jej istota polega na tym, że w sytuacji, w której podatnik na tle konkretnego stanu faktycznego - który już miał miejsce lub dopiero nastąpi - ma wątpliwości co do wykładni danego przepisu, może złożyć do Ministra Finansów wniosek o wydanie w jego sprawie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego.
Zatem już z literalnego brzmienia przepisu jednoznacznie wynika, że walor ochronny indywidualnej interpretacji przysługuje wyłącznie wnioskodawcy, a nie każdemu podatnikowi, który powoła się w danej sprawie na konkretną interpretację. Także orzecznictwo nie rozszerza waloru ochronnego interpretacji na inne - poza wnioskodawcą - podmioty. Składając wniosek, wnioskodawca jest obowiązany do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny.
Zgłaszająca udział w sprawie K. B. nie może mieć interesu prawnego w rozstrzygnięciu niniejszej sprawy. Jak słusznie wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w postanowieniu z dnia 8 września 2010 r., sygn. akt I SA/Ol 530/10 "spadkobiercy wnioskodawcy mogą wywodzić skutek prawny wydanej interpretacji wyłącznie z faktu zastosowania się przez niego do wydanej interpretacji. Zastosowanie się to możliwe jest jedynie za życia wnioskodawcy. W związku z tym zwalczanie wydanej już interpretacji niezgodnej ze stanowiskiem wnioskodawcy na drodze postępowania sądowego nie może przynieść następcom prawnym jakiegokolwiek skutku w przyszłości, skoro jedyny możliwy z punktu widzenia następstwa prawnego skutek mógł być spowodowany wyłącznie zachowaniem wnioskodawcy (spadkodawcy), bo możliwość skorzystania z ochrony przewidzianej w przytoczonych wyżej przepisach, powstanie dopiero w przypadku zastosowania się do urzędowej interpretacji." Podnieść również należy, że w wydanej interpretacji nie nałożono żadnych obowiązków na osobę ubiegającą się o jej wydanie.
Zatem, w związku z wydaniem interpretacji prawa podatkowego przez uprawniony do tego organ, nie powstają po stronie wnioskodawcy żadne uprawnienia ani obowiązki, zaś wnioskodawca nie był zainteresowany w skorzystaniu z ochrony wynikającej z zastosowania się do interpretacji. W tej sytuacji trudno mówić o jakimkolwiek interesie prawnym spadkobierczyni wnioskodawcy w rozstrzygnięciu niniejszej sprawy.
Nie można również w tej sytuacji pominąć faktu, że w art.14h Ordynacji podatkowej wymienione zostały przepisy tej ustawy, do których odsyła ustawodawca przy wydawaniu interpretacji indywidualnych. Między innymi odpowiednie zastosowanie mają przepisy rozdziału 5, 6, 10 i 23 działu IV. Przepisy rozdziału 12, który zawiera uregulowania dotyczące zawieszenia postępowania nie mają zatem, jako niewymienione, zastosowania. Przepisy Rozdziału 1a Ordynacji podatkowej zatytułowanego Interpretacja przepisów prawa podatkowego odsyłają także do innych przepisów Ordynacji niewymienionych w tym katalogu. Wśród wszystkich tych przepisów nie znalazły się jednak przepisy działu III Zobowiązania podatkowe, wśród których przepis art.97 regulujący przejęcie przewidzianych w przepisach prawa podatkowego praw i obowiązków spadkodawcy.
W tej sytuacji należało więc umorzyć postępowanie sądowe wywołane skargą kasacyjną Ministra Finansów od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 lutego 2009 r., sygn. akt I SA/Gd 881/08. Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Sąd nie orzekł o kosztach postępowania, z uwagi na brak stosownych regulacji prawnych. Zarówno bowiem art. 203, jak i 204 p.p.s.a. nie dają żadnej ze stron prawa do ubiegania się o zwrot kosztów postępowania wywołanego skargą kasacyjną w przypadku jego umorzenia. Brak było również podstawy prawnej do zwrócenia zapłaconego wpisu od skargi kasacyjnej.