Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 2 czerwca 2008 r., sygn. akt III SA/Gl 501/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę "B." Sp. z o.o. w Ż. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 13 lutego 2008 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług.
Skarżący wniósł skargę kasacyjną od tego wyroku. Nie zostały jednakże przytoczone podstawy kasacyjne, nie został też sformułowany wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia. Omówiono jedynie stan faktyczny sprawy i stwierdzono, że braki, do których uzupełniona strona została wezwana, zostały w terminie uzupełnione.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej "p.p.s.a.") skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach:
- 1. naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie,
- 2. naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Art. 176 p.p.s.a. wprowadził dwa rodzaje wymagań, jakie winna spełniać skarga kasacyjna. Po pierwsze, stosownie do art. 46 i 47 p.p.s.a., winna ona czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Po drugie, powinna spełniać wymagania szczególne, właściwe tylko dla niej, a mianowicie powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, wskazanie, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia wraz z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Autor skargi winien wskazać na konkretne naruszone przez Sąd, skarżonym orzeczeniem, przepisy prawa materialnego, wskazując na czym polegała ich błędna wykładnia lub niewłaściwe zastosowanie oraz jaka powinna być, zdaniem skarżącego, wykładnia prawidłowa bądź właściwe zastosowanie. Podobnie przy naruszeniu prawa procesowego należy wskazać przepisy tego prawa naruszone przez Sąd, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
W badanej skardze kasacyjnej strona skarżąca, po pierwsze, nie zawarła wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Po drugie, nie zostały sformułowane żadne zarzuty ani powołane jakiekolwiek przepisy, czy to prawa procesowego, materialnego, czy też ustrojowego. Również data wydania zaskarżonego postanowienia została błędnie przytoczona.
Z uwagi na taką redakcję skargi kasacyjnej należy wskazać, że zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawy wyłącznie w granicach skargi kasacyjnej, władny jest zatem badać sprawę tylko z punktu widzenia podstawy kasacyjnej i nie może domyślać się przy tym intencji autora skargi kasacyjnej, ani wnioskować, czego strona skarżąca oczekuje. Dlatego istotne jest, aby sporządzając skargę kasacyjną, wskazano w sposób prawidłowy podstawy kasacji wraz z podaniem ich uzasadnienia. Skoro więc autor skargi kasacyjnej nie wskazał podstaw kasacyjnych, ani też nie zawarł wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenie lub zmiany, czego wymaga art. 176 p.p.s.a., to tego rodzaju skarga kasacyjna nie zawiera swych fundamentalnych elementów konstrukcyjnych, a co za tym idzie, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Wobec powyższego należało na podstawie art. 180 w związku z art. 178 i art. 182 § 1 i § 3 p.p.s.a orzec jak w sentencji.