Uzasadnienie
Pismem z dnia 1 czerwca 2009 r. pełnomocnik spółki "P." S.A. cofnął skargę kasacyjną wniesioną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 czerwca 2008 r., sygn. akt I SA/Gd 216/08 w przedmiocie podatku od towarów i usług.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej "popsa" skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Przepis ten, w związku z art. 193 popsa stosuje się odpowiednio w postępowaniu przed Naczelnym Sadem Administracyjnym. Jak podniesiono w piśmiennictwie (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, str. 486 - 487, wyd. Zakamycze 2005 r.) odpowiednie stosowanie art. 60 popsa oznacza, że sąd administracyjny drugiej instancji jest związany wnioskiem dotyczącym cofnięcia skargi z uwagi na art. 183 § 1 zdanie pierwsze popsa. Wynikająca z art. 183 § 1 popsa. zasada dyspozycyjności sprawia, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne i to bez zgody strony przeciwnej.
W tych okolicznościach Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w związku z art. 193 popsa orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji.
O zwrocie połowy uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 popsa. Nie orzeczono zwrotu kosztów na rzecz strony przeciwnej w związku z tym, iż umorzenie postępowania z powodu cofnięcia skargi kasacyjnej nie znajduje się w katalogu orzeczeń wymienionych w art. 209 popsa.