Uzasadnienie
- 1. Skarga kasacyjna.
- 1.1. N. Sp. z o.o., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z dnia 16 sierpnia 2023 r., wniosła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 7 czerwca 2023 r., I SA/Łd 279/23. Wyrokiem tym Sąd oddalił skargę spółki na postanowienie Naczelnika Łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego w Łodzi z dnia 9 stycznia 2023 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
- 1.2. Wyrok Sądu instancji zaskarżono w całości, zarzucając mu naruszenie:
- a) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: p.p.s.a.) w związku z art. 120, art. 121 § 1, art. 122 i art. 187 § 1 Ordynacja podatkowa przez rozpatrzenie w sposób niewystarczający materiału dowodowego, co doprowadziło do pobieżnej oceny oraz niewłaściwej interpretacji materiału dowodowego na niekorzyść Skarżącej oraz zaniechanie podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy,
- b) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w związku z art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez błędne przyjęcie, że w dniu 20 lipca 2022 r. doszło do skutecznego doręczenia decyzji Naczelnika Łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego w Łodzi z 18 lipca 2022 r. i w związku z tym termin do wniesienia odwołania upłynął bezskutecznie,
- c) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w związku z art. 187 Ordynacji podatkowej poprzez jego niezastosowanie i niezebranie oraz w sposób niewystarczający rozpatrzenie całości materiału dowodowego, co w konsekwencji doprowadziło do ustalenia błędnego stanu faktycznego sprawy poprzez niezgodne z rzeczywistością przyjęcie, że w dniu 20 lipca 2022 r. doszło do skutecznego doręczenia decyzji Naczelnika Łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego w Łodzi z 18 lipca 2022 r. i w związku z tym termin do wniesienia odwołania upłynął bezskutecznie, a skarżąca nie uprawdopodobniła, że uchybienie co do wniesienia przedmiotowego odwołania nastąpiło bez jej winy,
- d) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w związku z art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez jego niezastosowanie i dowolną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego, co w konsekwencji doprowadziło do ustalenia błędnego stanu faktycznego sprawy poprzez niezgodne z rzeczywistością przyjęcie, że w dniu 20 lipca 2022 r. doszło do skutecznego doręczenia decyzji Naczelnika Łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego w Łodzi z 18 lipca 2022 r. i w związku z tym termin do wniesienia odwołania upłynął bezskutecznie, a skarżąca nie uprawdopodobniła, że uchybienie co do wniesienia przedmiotowego odwołania nastąpiło bez jej winy,
- e) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w związku z art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez jego niewłaściwą interpretację i stwierdzenie, że skarżąca nie uprawdopodobniła, że uchybienie co do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego w Łodzi z 18 lipca 2022 r. nastąpiło bez jej winy,
- f) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w związku z art. 144 § 1c pkt 4 Ordynacji podatkowej poprzez jego niezastosowanie i uznanie, że w dniu 20 lipca 2022 r. doszło do skutecznego doręczenia decyzji Naczelnika Łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego w Łodzi z 18 lipca 2022 r. i w związku z tym termin do wniesienia odwołania upłynął bezskutecznie, mimo że potwierdzenie odbioru nie zostało podpisane przez adresata lub osobę upoważnioną do tego.
- 1.3. W związku z powyższym wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm prawem przewidzianych.
- 2. Odpowiedź na skargę kasacyjną i dalsze pisma w sprawie.
- 2.1. Naczelnik Łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego w Łodzi, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z dnia 4 października 2023 r., stanowiącym odpowiedź na skargę kasacyjną, wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm prawem przepisanych.
- 2.2. Skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z dnia 11 grudnia 2023 r. uzupełnił argumentację w sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
- 3. Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
- 4.1. Przede wszystkim podkreślenia wymaga, że przedmiotem sprawy poddanej sądowej kontroli w tym postępowaniu jest odmowa przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Skarga została bowiem wniesiona na postanowienie Naczelnika Łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego w Łodzi z dnia 9 stycznia 2023 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
- 4.2. Powyższe doprecyzowanie przedmiotu sprawy zawisłej przed Sądem jest niezbędne ze względu na zarzuty podniesione w skardze kasacyjnej oraz towarzyszące im uzasadnienie. Autor skargi kasacyjną oparł bowiem argumentację na przekonaniu o wadliwości doręczenia decyzji Naczelnika Łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego w Łodzi z dnia 18 lipca 2022 r. określającej spółce zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia 2021 r. do września 2021 r. oraz dodatkowe zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za te same okresy podatkowe. W zarzucie podniesionym pod literą b) skargi kasacyjnej wprost zarzucono naruszenie art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez błędne przyjęcie, że w dniu 20 lipca 2022 r. doszło do skutecznego doręczenia decyzji Naczelnika Łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego w Łodzi z 18 lipca 2022 r. i w związku z tym termin do wniesienia odwołania upłynął bezskutecznie. Podobne uzasadnienie towarzyszy zarzutom opisanym pod literami c) i d) skargi kasacyjnej, gdzie zarzucono naruszenie art. 187 oraz art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez jego niezastosowanie i niezebranie oraz w sposób niewystarczający rozpatrzenie całości materiału dowodowego, co w konsekwencji doprowadziło do ustalenia błędnego stanu faktycznego sprawy poprzez niezgodne z rzeczywistością przyjęcie, że w dniu 20 lipca 2022 r. doszło do skutecznego doręczenia decyzji Naczelnika Łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego w Łodzi z 18 lipca 2022 r. i w związku z tym termin do wniesienia odwołania upłynął bezskutecznie, a skarżąca nie uprawdopodobniła, że uchybienie co do wniesienia przedmiotowego odwołania nastąpiło bez jej winy. W podobny sposób Autor skargi kasacyjnej uzasadnił zarzut naruszenia art. 144 § 1c pkt 4 Ordynacji podatkowej, twierdząc, że wadliwie przyjęto, że w dniu 20 lipca 2022 r. doszło do skutecznego doręczenia decyzji Naczelnika Łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego w Łodzi z 18 lipca 2022 r. i w związku z tym termin do wniesienia odwołania upłynął bezskutecznie, mimo że potwierdzenie odbioru nie zostało podpisane przez adresata lub osobę upoważnioną do tego.
- 4.3. Dodatkowo należy zaznaczyć, że rozpatrując sprawę na skutek skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny związany jest jej granicami, tj. treścią przytoczonych w niej podstaw kasacyjnych oraz treścią i zakresem zawartego w niej wniosku, z urzędu biorąc pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Związanie granicami skargi kasacyjnej oznacza zatem, że zakres kontroli orzeczenia wydanego w pierwszej instancji wyznacza sama strona wnosząca ten środek zaskarżenia. Związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego podstawami skargi kasacyjnej wymaga prawidłowego ich określenia w samej skardze.
- 4.4. Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że poza zakresem kontroli sądowej w tej sprawie pozostaje kwestia prawidłowości doręczenia decyzji Naczelnika Łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego w Łodzi z dnia 18 lipca 2022 r. określającej spółce zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia 2021 r. do września 2021 r. oraz dodatkowe zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za te same okresy podatkowe. Naczelnik Łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego w Łodzi, postanowieniem z dnia 9 stycznia 2023 r., na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji podatkowej z 18 lipca 2022 r. Skargę na to postanowienie odrzucił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, postanowieniem z dnia 12 maja 2023 r., I SA/Łd 278/23. Postanowienie WSA w Łodzi jest prawomocne w związku z tym, że NSA, postanowieniem z dnia 29 listopada 2023 r., I FZ 248/23., oddalił zażalenie na postawienie Sądu pierwsze instancji. W rezultacie na obecnym etapie postępowania prawomocnie przesądzona jest kwestia skuteczności doręczenia decyzji Naczelnika Łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego w Łodzi z dnia 18 lipca 2022 r. określającej spółce zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia 2021 r. do września 2021 r. oraz dodatkowe zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za te same okresy podatkowe.
- 4.5. W konsekwencji poza zakresem kontroli sądowej w tym postępowaniu pozostają te zarzuty, w ramach których skarżąca kwestionuje skuteczność doręczenia decyzji Naczelnika Łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego w Łodzi z dnia 18 lipca 2022 r. określającej spółce zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia 2021 r. do września 2021 r. oraz dodatkowe zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za te same okresy podatkowe. Tym samym na uwzględnienie nie zasługują zarzuty podniesione pod literami b)-d) oraz f) skargi kasacyjnej.
- 4.6. Chybiony jest także zarzut naruszenia art. 120, art. 121 § 1, art. 122 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej. Zdaniem Autora skargi kasacyjnej przepisy te naruszono poprzez rozpatrzenie w sposób niewystarczający materiału dowodowego, co doprowadziło do pobieżnej oceny oraz niewłaściwej interpretacji materiału dowodowego na niekorzyść Skarżącej oraz zaniechanie podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. W uzasadnieniu samego zarzutu kasacyjnego nie wyjaśniono, na czym polegały niedostatki materiału dowodowego, jakich okoliczności organ nie ustalił oraz jakich działań nie podjął. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej, wskazano jednak, że "zaniechanie przez organ podatkowy podjęcia czynności procesowych zmierzających do zebrania pełnego materiału dowodowego zgodnie z normatywnymi wzorcami postępowania, zwłaszcza gdy strona powołuje się na określone i ważne dla niej okoliczności, jest uchybieniem przepisów postępowania podatkowego, skutkującym wadliwością decyzji. Zatem zasadny jest zarzut naruszenia art. 188 Ordynacji podatkowej, a w konsekwencji art. 121 § 1, art. 122, art. 180 § 1, art. 187, art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez niezebranie pełnego materiału dowodowego i niewyjaśnienie istotnych okoliczności faktycznych sprawy. Uzasadnienie decyzji Naczelnika Łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego w Łodzi z dnia 18 lipca 2022r. znak 368000-CKK-6.4103.5.1.2022.12 jest sporządzone w sposób ogólny. Organ nie wskazuje którym dowodom dał wiarę, a którym nie. Uzasadnienie decyzji jest także niezrozumiałe i trudno wywnioskować dlaczego organ podatkowy określił zobowiązanie podatkowe.". Z przytoczonej argumentacji wynika zatem, że Autor skargi kasacyjnej nie kwestionuje ustaleń zmierzających do wykazania braku zawinienia skarżącej w uchybieniu terminu – czego dotyczy sprawa poddana sądowej kontroli w tym postępowaniu – lecz wadliwości uzasadnienia decyzji, od której uchybiono terminowi do wniesienia odwołania. Tego rodzaju uzasadnienie wykracza poza granice tej sprawy.
- 4.7. Ponadto, na uwzględnienie nie zasługuje zarzut dotyczący naruszenia art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez jego niewłaściwą interpretację i stwierdzenie, że skarżąca nie uprawdopodobniła, że uchybienie co do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego w Łodzi z 18 lipca 2022 r. nastąpiło bez jej winy. Należy zaznaczyć, że jest to jedyny zarzut, który mieści w zakresie sprawy rozpoznawanej w tym postępowaniu. Zgodnie z art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Jednakże w uzasadnieniu zarówno zarzutu kasacyjnego, jak i skargi kasacyjnej nie wskazano na żadne okoliczności uzasadniające brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Autor skargi kasacyjnej konsekwentnie powołuje się wyłącznie na nieskuteczne doręczenie decyzji Naczelnika Łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego w Łodzi z dnia 18 lipca 2022 r. określającej spółce zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia 2021 r. do września 2021 r. oraz dodatkowe zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za te same okresy podatkowe, co jak wyjaśniono powyżej zostało już prawomocnie rozstrzygnięte. W szczególności nie wskazano żadnych okoliczności, które uniemożliwiły skarżącej bez jej winy wnieść w terminie odwołania od tej decyzji. Nie sposób także doszukać się powiązania jakiegokolwiek fragmentu uzasadnienia skargi kasacyjnej z zarzutem naruszenia art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej.
- 5. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny – uznając, że skarga kasacyjna nie dostarcza uzasadnionych podstaw do uwzględnienia zawartych w niej żądań, działając na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. – Dz. U. z 2023 r., poz. 259) – orzekł, jak w sentencji wyroku.
- 6. O zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b) oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. - Dz. U. z 2023 r., poz. 1935).
Sędzia WSA (del.) Sędzia NSA Sędzia NSA
Dominik Mączyński Roman Wiatrowski Marek Olejnik