Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 13 kwietnia 2017 r., sygn. akt I FSK 1912/15

Uzasadnienie

1. 1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 29 kwietnia 2015 r., sygn. akt I SA/Sz 1471/14 oddalił skargę M. S. (dalej: Skarżąca) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 27 października 2014 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od marca do lipca 2009 r.
2. 2. Skarżąca wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku, przy czym korzystała z prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od tej skargi. Pismem procesowym z dnia 7 kwietnia 2017 r., które wpłynęło do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem rozprawy wyznaczonym na 13 kwietnia 2017 r., pełnomocnik Skarżącej cofnął wniesioną uprzednio skargę kasacyjną.
3. 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
4. 3.1. W przepisach postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie uregulowano wprost kwestii cofnięcia skargi kasacyjnej. Zgodnie jednak z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.) w takim przypadku do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym, a więc między innymi art. 60 powołanej ustawy. Przepis ten stanowi, że: "Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności."
5. 3.2. Odpowiednie stosowanie art. 60 P.p.s.a. w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym następuje z poszanowaniem art. 183 i art. 189 tej ustawy, z których to przepisów wynika zasada rozpoznawania sprawy przez ten Sąd w granicach skargi kasacyjnej, z wyjątkami jedynie wprost w nich wymienionymi.
6. 3.3. W realiach niniejszej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że w świetle powyższych przepisów Skarżąca, która wniosła skargę kasacyjną, mogła po jej wniesieniu dalej nią rozporządzać, w tym skorzystać z najdalej idącego prawa jej cofnięcia, co też w sposób prawem dopuszczalny uczyniła. Wobec tego należało umorzyć postępowanie kasacyjne na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 w związku z art. 60 P.p.s.a.
7. 3.4. Skarżąca nie uiszczała wpisu od skargi kasacyjnej, stąd nie było podstaw faktycznych do orzekania z urzędu o jego zwrocie na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.