Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 20 grudnia 2011r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Skarbowej w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 września 2010 r., sygn. akt III SA/Wa 510/10, w sprawie ze skargi K. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 10 grudnia 2009 r., nr [...], w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej członka zarządu spółki za zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług za kwiecień 2004 r.
W uzasadnieniu tego orzeczenia na stronie 6, po słowach: "Dlatego ten zarzut skargi kasacyjnej nie mógł być uwzględniony" omyłkowo zawarto treść, która w sposób oczywisty nie odpowiada rozstrzygnięciu zawartemu w sentencji wyroku.
Wobec powyższego tą część uzasadnienia wyroku należało zastąpić treścią w brzmieniu:
"Obok zarzutu naruszenia prawa materialnego Dyrektor Izby Skarbowej zarzucił także naruszenie prawa procesowego.
Jakkolwiek zarzuty te należy uznać za trafne, to trzeba przypomnieć, że warunkiem wzruszenia wyroku na podstawie zarzutów procesowych jest wykazanie, że naruszenie przepisów prawa procesowego miało istotny wpływ na wynik sprawy.
Tymczasem skarga kasacyjna, poza podniesieniem tych zarzutów, nie zawiera przekonywującego uzasadnienia, że naruszenia te miały istotny wpływ na wynik sprawy.
Dlatego Naczelny Sąd Administracyjny, mając na uwadze art. 183 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie mógł uwzględnić tych zarzutów.
Rozważania powyższe prowadzą do wniosku, że skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw w rozumieniu art. 174 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wobec stwierdzenia, że skarga kasacyjna nie jest uzasadniona Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji."
W świetle powyższego Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 156 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sprostował z urzędu oczywistą omyłkę.