Uzasadnienie
Postanowieniem z 12 października 2015 r., I FPS 2/14, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej skierował do Trybunału Sprawiedliwości następujące pytania prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego: "1) Czy twórcy, artyści wykonawcy oraz inne uprawnione podmioty świadczą usługę w rozumieniu art. 24 ust. 1 i art. 25 lit. a) dyrektywy VAT na rzecz producentów i importerów magnetofonów i innych podobnych urządzeń oraz czystych nośników, od których organizacje zbiorowego zarządzania pobierają na ich rzecz, ale we własnym imieniu, opłaty od tych urządzeń i nośników z tytułu ich sprzedaży? 2) W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pierwsze pytanie – czy organizacje zbiorowego zarządzania, pobierając opłatę od urządzeń i nośników z tytułu ich sprzedaży przez producentów i importerów, działają jako podatnicy określeni w art. 28 dyrektywy VAT, obowiązani do dokumentowania tych czynności fakturą w rozumieniu art. 220 ust. 1 pkt 1 tej dyrektywy, wystawioną na rzecz producentów i importerów magnetofonów i innych podobnych urządzeń oraz czystych nośników, wykazujący pobrany z tytułu opłat VAT jako należny, a w momencie redystrybucji pobranych opłat na rzecz twórców, artystów wykonawców oraz innych uprawnionych podmiotów, te ostatnie dokumentują otrzymanie opłat fakturą z uwzględnionym VAT wystawioną na rzecz organizacji zbiorowego zarządzania pobierającej opłaty?".
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że rozstrzygnięcie rozpatrywanej sprawy zależy od wyniku toczącego się postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości w przedmiocie ww. pytań prejudycjalnych i postanowieniem z 30 czerwca 2016 r., I FSK 192/15 na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) zawieszono postępowanie w sprawie do czasu rozstrzygnięcia pytań prejudycjalnych w sprawie o sygn. akt I FPS 2/14.
Trybunał Sprawiedliwości wyrokiem z 18 stycznia 2017 r. w sprawie SAWP, C-37/16, ECLI:EU:C:2017:22 rozstrzygnął zadane pytania prejudycjalne.
Z uwagi na tę okoliczność należy uznać, że ustała przyczyna uzasadniająca zawieszenie postępowania, w konsekwencji czego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 w zw. z art. 193 p.p.s.a. podjął zawieszone postępowanie.