Uzasadnienie
Wyrokiem z 27 stycznia 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 1284/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę E. sp. z o.o. (dalej "Skarżąca") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej "organ") z 18 marca 2021 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty 2016 r.
Od powyższego wyroku Skarżąca wywiodła skargę kasacyjną, zarzucając w niej m.in. naruszenie art. 86 ust. 1 w zw. z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) oraz art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. c) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1077, ze zm.), dalej "ustawa o VAT" oraz art. 167, art. 168 lit. a), art. 178 lit. a) i art. 273 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE z 2006 r. L Nr 347/1, ze zm.).
Pismem z 25 maja 2022 r. Skarżąca wniosła o zawieszenie postępowania kasacyjnego z uwagi na skierowanie przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 23 listopada 2021 r., sygn. akt I FSK 2310/19, pytania prejudycjalnego do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej "TSUE"), dotyczącego wykładni ww. przepisów prawa.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Spór w rozpoznawanej sprawie dotyczy możliwości pozbawienia Skarżącej - na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. c) ustawy o VAT - prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktury, która w ocenie organu dokumentuje transakcję dokonaną w warunkach nadużycia prawa.
Jak wskazano powyżej, postanowieniem z 23 listopada 2021 r., sygn. akt I FSK 2310/19, Naczelny Sąd Administracyjny skierował do TSUE pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego o następującej treści:
"Czy przepisy art. 167, art. 168 lit. a), art. 178 lit. a) i art. 273 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE seria L z 2006 r. Nr 347/1, ze zm.) oraz zasady neutralności i proporcjonalności należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie przepisowi krajowemu, takiemu jak art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. c) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054 ze zm.), który pozbawia podatnika prawa do odliczenia VAT z tytułu nabycia prawa (rzeczy) uznanego za dokonane dla pozoru w rozumieniu przepisów krajowego prawa cywilnego, niezależnie od stwierdzenia czy zamierzonym skutkiem transakcji była korzyść podatkowa, której przyznanie byłoby sprzeczne z jednym lub kilkoma celami dyrektywy i czy stanowiła ona zasadniczy cel przyjętego rozwiązania umownego?".
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, z uwagi na fakt, że powyższe pytanie prejudycjalne dotyczy wykładni przepisów stanowiących materialnoprawną podstawę wydania decyzji organu poddanej kontroli sądowoadministraycjnej w niniejszym postępowaniu kasacyjnym, rozstrzygnięcie ww. zagadnienia prawnego przez Trybunał może mieć istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy niniejszej.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny postanowił uwzględnić wniosek Skarżącej i - na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 P.p.s.a. - zawiesić postępowanie sądowe do czasu udzielenia przez TSUE odpowiedzi na pytanie prejudycjalne w sprawie C-114/22.