Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 6 września 2022 r., I SA/Gd 641/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę B. Sp. j. z siedzibą w G. (poprzednio B. s.c. z siedzibą w G.) – dalej powoływanej w skrócie jako: spółka – na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 7 kwietnia 2022 r. w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania w podatku od towarów i usług za okres od września 2018 r. do grudnia 2019 r., I, II, III, IV kwartał 2020 r. i I kwartał 2021 r. oraz zabezpieczenia na majątku.
We wniesionej od powyższego wyroku skardze kasacyjnej spółka zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w G. z dnia 9 listopada 2021 r., w całości, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności trzeba zaznaczyć, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wykonalności takiego aktu lub czynności, wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259, dalej: P.p.s.a.). W myśl art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Za ugruntowany w orzecznictwie należy uznać - akceptowany przez skład orzekający w niniejszym postępowaniu - pogląd kładący nacisk na obowiązek wykazania przez stronę okoliczności uzasadniających przyznanie tymczasowej ochrony sądowej (zob. przykładowo postanowienia NSA: z 20 sierpnia 2018 r., II FSK 1837/18; z 14 listopada 2018 r., I FSK 1223/17; z 20 listopada 2018 r., II FZ 638/18; z 21 października 2020 r., I GSK 1277/20). Skoro postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest inicjowane wnioskiem strony, to na wnioskodawcy spoczywa powinność wskazania konkretnych zagrożeń płynących z wykonania kwestionowanego aktu. Uzasadnienie zgłoszonego żądania powinno zatem zawierać opis okoliczności decydujących o potrzebie zastosowania tymczasowej ochrony sądowej. Hasłowe jedynie powoływanie przesłanek przewidzianych w art. 61 § 3 P.p.s.a. nie może prowadzić do uwzględnienia wniosku strony.
Podmiot występujący o wstrzymanie wykonania decyzji, który zaniechał podania jakichkolwiek okoliczności mających uzasadniać jego żądanie, nie może przy tym oczekiwać od sądu, aby ten, wyręczając go, niejako z urzędu poszukiwał usprawiedliwienia dla złożonego wniosku. Brak należytego uzasadnienia żądania o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wyklucza możliwość jego uwzględnienia.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że zawarty w skardze kasacyjnej wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w G. z dnia 9 listopada 2021 r. nie został w żaden sposób uzasadniony. Skarżąca spółka powołała się na art. 61 § 3 P.p.s.a., ale nie wskazała jakichkolwiek okoliczności mających świadczyć o spełnieniu przesłanek, o których mowa w tym przepisie. Brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu stwierdzenie, czy rzeczywiście w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a., w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, które przemawiałyby za wstrzymaniem wykonania ww. decyzji.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Bartosz Wojciechowski (spr.) sędzia NSA