Uzasadnienie
Wyrokiem z 16 września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę [...] T. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z 14 października 2010 r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła [...] E. sp. z o.o. (dawniej: [...] T. sp. z o.o.) z siedzibą w W.. Skarga kasacyjna została sporządzona przez adwokata – M. S., a do pisma załączone zostało pełnomocnictwo.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga kasacyjna nie spełnia wymogów określonych w art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a." Po pierwsze, z nadesłanego wraz ze skargą kasacyjną pełnomocnictwa procesowego datowanego na 5 lipca 2007 r. (k.
55) wynika, że mocodawcą udzielającym upoważnienia adwokat M. S. jest spółka z o.o. [...] T., podczas gdy podmiot wnoszący skargę kasacyjną oznaczony został jako [...] E. sp. z o.o. (dawniej" [...] T. sp. z o.o.") Jednocześnie z nadesłanego wraz ze skargą kasacyjną aktualnego odpisu z rejestru przedsiębiorców (k. 56-60) nie wynika, że spółka [...] E. jest następcą prawnym spółki [...] T..
Co więcej, zgonie z nadesłanym do akt sprawy odpisem KRS osobą uprawnioną do reprezentacji podmiotu wnoszącego skargę kasacyjną jest członek jednoosobowego zarządu – A.J., tymczasem pełnomocnictwo udzielone adwokat M. S. podpisane jest przez inną osobę.
Ponieważ skarga kasacyjna dotknięta jest brakiem formalnym, uniemożliwiającym nadanie jej dalszego biegu, jednakże brak ten może zostać usunięty poprzez wezwanie strony do przedłożenia pełnomocnictwa udzielonego w sposób prawidłowy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.