Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 3.11.2004 r. strona skarżąca została wezwana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie do uzupełnienia /w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi/ braków formalnych wniesionej do tegoż sądu skargi sądowoadministracyjnej na ostateczną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 13.08.2004 r. (...) poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 117 zł.
Wyżej wymienione wezwanie Sądu strona skarżąca otrzymała w dniu 18.11.2004 r. i w dniu 19.11.2004 r. wpłaciła wpis sądowy w wysokości 100 zł /zamiast należnej kwoty 117 zł/.
Postanowieniem z dnia 12.01.2005 r. wydanym w sprawie I SA/Sz 759/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił /przywołaną powyżej/ skargę strony.
Z uzasadnienia postanowienia wynika, że strona, pomimo doręczonego jej wezwania Sądu, nie zapłaciła wpisu sądowego w zgodnej z prawem, określonej przez Sąd wysokości.
Z tych powodów, zgodnie z art. 220 par. 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, skargę należało odrzucić.
Na wyżej wymienione postanowienie Sądu skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł pełnomocnik strony skarżącej.
Strona zaskarża postanowienie Sądu I instancji w całości stwierdzając, iż wydane zostało z naruszeniem art. 220 par. 1 i 3 /cyt./ ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Uzasadnienie skargi kasacyjnej przedstawia stanowisko strony, że uiszczenie wpisu w niepełnej wysokości nie stanowi uchylenia się od należnej opłaty sądowej a więc nie uzasadnia odrzucenia skargi wniesionej do Sądu I instancji.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniesiona skarga kasacyjna nie formułuje, nie precyzuje, nie przedstawia zarzutu kasacyjnego zgodnego z wymogami wynikającymi z art. 174 i art. 176 /powoływanej/ ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W istocie skarga ta przedstawia wyłącznie ocenę strony, że uiszczenie wpisu sądowego w niepełnej wysokości nie uzasadnia zastosowania art. 220 par. 1 i 3 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Powyższe stanowisko strony nie posiada jednakże w skardze formy zgodnego z przywoływanymi unormowaniami art. 174 i art. 176 zarzutu w stosunku do Sądu I instancji i jego orzeczenia.
Przede wszystkim jednak podnieść i podkreślić należy, że analizowana skarga nie zawiera i nie przedstawia jakichkolwiek wniosków kasacyjnych, czym narusza w sposób ewidentny przepis art. 176 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przywołany przepis stanowi bowiem, że skarga kasacyjna powinna zawierać /między innymi/ wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem żądanego uchylenia lub zmiany.
W powyższym stanie rzeczy, konstatując nieusuwalne wady skargi kasacyjnej w sprawie, na podstawie art. 180 /cyt./ ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny skargę kasacyjną odrzucił.