Uzasadnienie
- 1. Wyrokiem z dnia 12 grudnia 2013 r., sygn. akt I SA/Kr 1244/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę P. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 13 maja 2013 r. w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za wrzesień i listopad 2008 r.
- 2. Od powyższego orzeczenia skarżący złożył skargę kasacyjną, w której zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
- 3. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
- 4. Sąd oceniając, czy w sprawie wstrzymanie zaskarżonej decyzji jest zasadne bierze pod uwagę przesłanki z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej p.p.s.a.). To bowiem na podstawie tego przepisu Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje przy tym, że uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. np.: postanowienia NSA z dnia 22 listopada 2004 r. FZ 474/04 oraz z dnia 31 sierpnia 2004 r. FZ 267/04). Ponadto, twierdzenia powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (por.: J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis 2006, s. 188).
Zawarty w skardze kasacyjnej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został w żaden sposób uzasadniony. Wobec nie przedstawienia przez autora wniosku okoliczności mających wpływ na powstanie znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków, Sąd nie miał możliwości dokonać oceny, czy faktycznie zachodzi niebezpieczeństwo ich powstania.
- 5. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, uznając przedmiotowy wniosek skarżącego za bezzasadny w świetle art. 61 § 3 u.p.p.s.a. w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.