Uzasadnienie
Skarga kasacyjna Dyrektora Izby Skarbowej w L. dotyczy wyroku z dnia 6 sierpnia 2013 r., sygn. akt I SA/Łd 557/13, wydanego w sprawie ze skargi L. sp. z o.o. z/s w D., w którym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "Ppsa", uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia 14 marca 2013 r., w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty 2008 r.
Z przedstawionego przez Sąd pierwszej instancji stanu sprawy wynikało, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w Z. decyzją z dnia 8 października 2012 r. dokonał rozliczenia w podatku od towarów i usług w kwotach innych aniżeli skarżąca w złożonej deklaracji podatkowej. Było to po części efektem wadliwego rozliczenia za okresy poprzednie, które rzutowało na wysokość nadwyżki w lutym 2008 r., ale także zakwestionowania prawa do odliczenia z dwóch faktur dokumentujących zakup paliwa. W przypadku zakwestionowanych faktur organ uznał, że skarżąca nie spełniła warunków, od których uzależnione było zaistnienie prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z zakupem paliwa do samochodów, których masa całkowita nie przekracza 3,5 tony.
Powyższe orzeczenie utrzymał w mocy zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej w L. W złożonej skardze L. sp. z o.o. z/s w D. podniosła zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. art. 5 ust. 1, art. 7 ust. 1, art. 15 ust. 1 i 2, art. 19 ust. 1, art. 29 ust. 1, art. 41 ust. 1, art. 86 ust. 1, 2 pkt 1 lit. a, ust. 3, 4 i 5, art. 88 ust. 1 pkt 3 w kontekście art. 86 ust. 1, 3, 4 i 5, art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a, art. 99 ust. 12 i 14, art. 106 ust. 8 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, ze zm.), zwanej dalej "Uptu". Zarzuciła również naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 120, art. 121, art. 122, art. 125 § 1 i art. 199a § 3, ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.), zwanej dalej "Op".
Wskazując na motywy uwzględnienia skargi Sąd pierwszej instancji stwierdził, że w wyroku z dnia 6 sierpnia 2013 r., sygn. akt I SA/Łd 556/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, iż doszło do przedawnienia zobowiązań skarżącej za miesiące od września do listopada 2007 r. Spowodowało to, że wykazana przez skarżącą w listopadzie 2007 r. nadwyżka podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc musiała być uwzględniona przez organy przy określaniu zobowiązania za grudzień 2007 r. w zadeklarowanej przez nią wysokości. To z kolei rzutowało na rozliczenie w styczniu i w lutym 2008 r. oraz w następnych okresach rozliczeniowych. Sąd podkreślił, że doprowadziło to do błędnego (niższego) określenia przez organy nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w sprawie niniejszej, a w konsekwencji do naruszenia art. 87 ust. 1 Uptu.
W kwestii zakwestionowanych faktur dokumentujących zakup paliwa Sąd pierwszej instancji podzielił stanowisko organów i stwierdził, że skarżąca nie była uprawniona do odliczenia podatku naliczonego, wynikającego z tych dokumentów.
Na powyższe orzeczenie organ odwoławczy, działający za pośrednictwem pełnomocnika – radcy prawnego złożył skargę kasacyjną, w której wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości, przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i oddalenie skargi oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.
Jako podstawę kasacyjną organ powołał naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a Ppsa w zw. z art. 87 ust. 1 w zw. z art. 86 ust. 2 Uptu poprzez błędną wykładnię i w konsekwencji uznanie, że organy błędnie określiły nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za luty 2008 r., podczas gdy prawidłowa interpretacja tego przepisu sprowadza się do tego, że organy podatkowe zgodnie z zaistniałym stanem faktycznym były uprawnione do takiego określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym biorąc pod uwagę wcześniejsze okresy rozliczeniowe.
W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że w wyroku z dnia 6 sierpnia 2013 r., sygn. akt I SA/Łd 556/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi stwierdzając przedawnienie zobowiązań skarżącej od września do listopada 2007 r. naruszył art. 70 Op. Organ zaskarżył zatem powyższe orzeczenie, jak również wyrok w sprawie niniejszej, gdyż rozliczenia za wskazane okresy miały wpływ na nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w lutym 2008 r.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną strona przeciwna, działająca za pośrednictwem pełnomocnika – doradcy podatkowego wniosła o jej oddalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga kasacyjna jest niezasadna.
Przed przystąpieniem do oceny postawionych zarzutów należy wskazać, że pod sygn. akt I FSK 2084/13 została rozpoznana sprawa ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w L., dotycząca wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 6 sierpnia 2013 r., sygn. akt I SA/Łd 556/13, uchylającego, na skutek przedawnienia, decyzję określającą skarżącej m. in. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym za listopad 2007 r. W złożonym środku odwoławczym organ zakwestionował fakt przedawnienia, a zatem wyrok z dnia 20 marca 2015 r., sygn. akt I FSK 2084/13 przesądzał kwestię o charakterze prejudycjalnym dla sprawy rozpoznawanej. W powyższym wyroku Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Skarbowej w L., co skutkowało uprawomocnieniem się zaskarżonego orzeczenia Sądu pierwszej instancji.
Stosownie do treści art. 170 Ppsa orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Powołany przepis dotyczy tzw. prawomocności materialnej, która polega na związaniu skutkami orzeczenia sądowego, wynikającymi z jego treści. Powoduje to, że kwestia przedawnienia zobowiązania za listopad 2007 r., mimo iż rzutująca na sprawę niniejszą, nie może być już w ogóle badana w rozpoznawanej sprawie. Należało zatem przyjąć, że przedawnienie nastąpiło, co w konsekwencji spowodowało, iż zaskarżony wyrok uchylający decyzję dotyczącą rozliczenia za luty 2008 r. należało uznać za prawidłowy.
Podkreślenia wymaga, że w niniejszej sprawie nie budziło wątpliwości, iż stwierdzenie przedawnienia zobowiązania za listopad 2007 r. i przyjęcie rozliczeń wynikających ze złożonej deklaracji będzie skutkowało koniecznością zmiany rozliczenia za luty 2008 r., a w konsekwencji uchyleniem decyzji za ten miesiąc. Z tego też względu, zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. a Ppsa w zw. z art. 87 ust. 1 w zw. z art. 86 ust. 2 Uptu okazał się niezasadny, a skarga kasacyjna, jako niezawierająca uzasadnionych podstaw, podlegała oddaleniu.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 Ppsa orzekł jak w sentencji.