Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 8 maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę K. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 27 kwietnia 2011 r.
We wniosku złożonym do NSA w dniu 17 czerwca 2013 r. skarżący domagał się wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące sierpień i wrzesień 2005 r.
Skarżący wskazał m.in., że spłaca kredyty na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej miesięcznie w kwocie 20.000 zł oraz posiada zobowiązania w Urzędzie Celnym i z tego tytułu spłaca miesięcznie - 22.000 zł.
Podkreślił, że biorąc pod uwagę kwotę zobowiązań podatkowych i kredytowych nie jest w stanie ponieść dodatkowych obciążeń w postaci egzekucji należności objętej zaskarżoną decyzją. Natomiast brak wstrzymania wykonania decyzji doprowadzi do sytuacji, że nie będzie w stanie spłacać należności Skarbu Państwa i spowoduje konieczność zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej i zwolnienia pracowników.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej: P.p.s.a., który znajduje odpowiednie zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym (por. art. 193 powołanej ustawy), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Należy przy tym mieć na uwadze, że skoro ustawa przyznaje stronie prawo do wystąpienia do sądu z takim wnioskiem, ograniczając jednakże możliwość udzielenia tej stronie ochrony tymczasowej od wystąpienia choć jednej z dwóch ww. przesłanek, to obowiązkiem strony jest wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tychże przesłanek. Innymi słowy, wprawdzie decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony postępowania, jednakże powinna ona mieć świadomość, że uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 26 listopada 2007 r., II FZ 338-339/07, niepubl.).
Analizując pod tym względem argumentację zaprezentowaną przez stronę we wniosku uznać w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego należy, że zaprezentowana przez skarżącego argumentacja uzasadnia twierdzenie, że wykonanie decyzji podatkowej spowoduje realne zagrożenie dla funkcjonowania prowadzonej przez stronę działalności gospodarczej.
Egzekwowanie kwoty wynikającej z zaskarżonej decyzji może niewątpliwie wpłynąć na utratę płynności finansowej działalności gospodarczej strony. Nie bez znaczenia jest również, że wnioskodawca posiada liczne zobowiązania związane z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz posiada znaczne zaległości podatkowe, co w sposób wnikliwy zostało przedstawione w złożonym przez stronę wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że na gruncie niniejszej sprawy zaistniały podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i orzekł jak w sentencji postanowienia w oparciu o art. 61 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a.