Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 października 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1791/08, odrzucił skargę A. Sp. z o.o. w G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia 29 maja 2008 r., nr [...].
Pismem z dnia 26 czerwca 2008r. pełnomocnik strony skarżącej złożył skargę na ww decyzję.
Zarządzeniem wstępnym z dnia 8 lipca 2008 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do złożenia odpisu skargi, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 17 lipca 2008 r., zaś nadesłanie do Sądu żądanej skargi nastąpiło 26 lipca 2008r. - co w ocenie Sądu I instancji wynikało z daty nadania przesyłki w Urzędzie Pocztowym Poznań 70 (dowód: koperta, k. 19 akt sądowych) -, czyli po upływie określonego terminu. W tej sytuacji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) (dalej: u.p.p.s.a.), Sąd I instancji skargę odrzucił.
W skardze kasacyjnej zaskarżono powyższe postanowienie w całości wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy WSA w Warszawie do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym z tytułu zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W skardze kasacyjnej zarzucono WSA naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 83 § 3 u.p.p.s.a. poprzez uznanie, że złożenie odpisu skargi nastąpiło po terminie.
W uzasadnieniu środka zaskarżenia zaznaczono, że przesyłka zawierająca przedmiotową skargę została nadana w dniu 24 lipca 2008 r., pod numerem 131212226, a więc przed upływem terminu, o którym mowa w art. 49 § 1 u.p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga kasacyjna ma usprawiedliwione podstawy.
W sprawie istotą sporu jest to, czy Sąd I instancji prawidłowo stwierdził, że uzupełnienie przez pełnomocnika skarżącego braku formalnego skargi, tj. nadesłanie odpisu skargi, nastąpiło po terminie. A tym samym, czy doszło w sprawie do naruszenia przepisów, tj. art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 83 u.p.p.s.a.
W świetle art. 58 § 1 pkt 3 Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Przepis art. 83 § 3 u.p.p.s.a. mówi zaś, że oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.
Zarzuty skargi kasacyjnej należało uznać za skuteczne. Sąd I instancji dokonał bowiem błędnych ustaleń co do daty wniesienia przez skarżącego odpisu skargi. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego analiza akt sprawy nie prowadzi do wniosku, że przedmiotowy brak został, tak jak podniósł WSA - nadesłany 26 lipca 2008 r. Za takim stanem rzeczy przemawia wskazana przez Sąd I instancji koperta, w której nadano przedmiotowy brak, oznaczona jako przesyłka nr 131212156 (karta 19 akt) oraz ustalenia referendarza sądowego (karta 42 akt). Umiejscowiony na kopercie datownik poczty polskiej nie jest w pełni czytelny, uniemożliwia on jednoznacznie stwierdzenie w jakim dniu przesyłkę nadano. Zdaniem tut. Sądu wskazuje on na datę 23 lub 28 lipca 2008 r. Poczynione przez referendarza sądowego ustalenia z Urzędem Pocztowym Poznań 70 wskazują, że przesyłka pocztowa nr 131212156 została nadana w dniu 23 lipca 2008 r.
Mając na uwadze wskazane okoliczności, wzmocnione stwierdzeniem, że wszelkie niejasności i kwestie wątpliwe powinny być zawsze oceniane na korzyść tej strony procesu, która domaga się ochrony jej praw w postępowaniu przed sądem administracyjnym (por. postanowienie NSA z dnia 7 listopada 2006 r., sygn. akt I GSK 386/06), należało stwierdzić, że przesyłka zawierająca przedmiotowy brak została nadana 23 lipca 2008 r., a zatem w terminie.
Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 185 § 1 u.p.p.s.a. W odniesieniu do wniosku zasądzenia kosztów postępowania brak jest podstaw prawnych wobec nie wypełnienia przesłanek z art. 203 pkt 1 u.p.p.s.a. Przedmiotem uchylenia nie był bowiem wyrok Sądu pierwszej instancji oddalający skargę lecz postanowienie je odrzucające.