Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 3 listopada 2010 r., sygn. akt I SA/Sz 603/10 Przedsiębiorstwo Wielobranżowe "G." Spółka z o.o. z siedzibą w S. zawarło wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 9 czerwca 2010 r. nr [...].
Spółka wskazała, że aktualnie jest w trudnej sytuacji finansowej, którą pogłębiło wdrożenie przez organ podatkowy procedury egzekucyjnej. W ocenie strony tak szybkie egzekwowanie należności przy trwającym postępowaniu kasacyjnym jest ze społecznego i ekonomicznego względu nieuzasadnione, szczególnie że w treści skargi wskazano szereg argumentów przemawiających za celowością ponownego, dokładnego przeanalizowania materiałów z postępowania kontrolnego i podatkowego, w celu ponownego przeliczenia i ewentualnego zweryfikowania dokonanych przez organy obliczeń.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153 Poz. 1270 ze zm., dalej: P.p.s.a.) ustanawia ogólną regułę, zgodnie z którą wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, których legalność jest kontrolowana przez sąd administracyjny. Jednym z odstępstw od tej zasady jest art. 61 § 3 P.p.s.a., który stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych, wnioskodawca powinien uprawdopodobnić zaistnienie przesłanek wstrzymania wykonania aktu lub czynności.
Użyte do opisu przesłanek pojęcia nieostre, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji wnioskodawcy, względnie gdy okaże się to konieczne, zobrazowania opisanej we wniosku sytuacji za pomocą odpowiednich dokumentów (por. post. NSA z dnia 15 grudnia 2005 r., sygn. akt I FZ 633/05, niepubl.). W analizowanym przepisie chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot wyegzekwowanego świadczenia, albo przez przywrócenie pierwotnego stanu rzeczy.
Natomiast trudne do odwrócenia skutki mogą być zarówno prawne, jak i faktyczne. Rodzaj i zakres wystąpienia tych skutków musi być oceniony na podstawie obowiązującego prawa oraz sytuacji faktycznej, w jakiej znalazła się strona obciążona obowiązkami określonymi w decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 17 lipca 2008 r., II GZ 139/08, LEX nr 493849).
W niniejszej sprawie Spółka nie uprawdopodobniła możliwość zaistnienia przesłanek wskazanych w powyższym przepisie. W uzasadnieniu wniosku nie podano, na czym konkretnie miałoby polegać grożące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Samo ogólne powołanie się na trudną sytuację finansową Spółki, która pogorszyła się na skutek wdrożenia procedury egzekucyjnej i przekonanie strony o konieczności przeanalizowania materiałów z postępowania kontrolnego i podatkowego w celu ponownego przeliczenia i ewentualnego zweryfikowania dokonanych przez organy obliczeń, nie może być uznane za wystarczające uprawdopodobnienie okoliczności świadczących o zaistnieniu przesłanek, na podstawie których Sąd mógłby uwzględnić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Do wniosku nie dołączono żadnych dokumentów źródłowych, które obrazowałyby szczegółowo sytuację finansową Spółki.
Przesłanki przyznania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie zostały przez Spółkę wykazane w stopniu dostatecznym, w związku z czym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 i art. 193 P.p.s.a. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.