Uzasadnienie
W wyniku wstępnego badania skargi kasacyjnej UAB "R." z siedzibą na Litwie (dalej: "spółka" lub "skarżąca") od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 listopada 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 253/12, Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł, że nie spełnia ona wszystkich wymagań formalnych.
Zgodnie z treścią art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., -dalej: "p.p.s.a."), strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników, przy czym w myśl art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik jest obowiązany przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
W aktach Sądu I instancji znajduje się pełnomocnictwo z dnia 4 stycznia 2013 r. (k. 88 akt WSA), którego treść jest następująca: "udzielam pełnomocnictwa radcy prawnemu A.M. z Kancelarii Radcy Prawnego z siedzibą w Polsce, w B. przy ul. [...] do reprezentowania mnie przed organami administracji publicznej i sądami administracyjnymi w Polsce, w tym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, w szczególności do sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku z 8 listopada 2012 r. sygn. akt III SA/Wa 253/12". Pełnomocnictwo zostało podpisane przez R.B. Z krótkiego wyciągu z rejestru osób prawnych Republiki Litewskiej wynika, że ww. osoba jest dyrektorem spółki.
Redakcja powyższego dokumentu wskazuje, że pełnomocnik skarżącej został umocowany do reprezentowania dyrektora tej spółki w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, a nie do reprezentowania samej spółki. Jednakże z akt sprawy wynika jednoznacznie, że stroną w sprawie jest spółka, a nie jej dyrektor. W tym miejscu należy wskazać, że art. 25 § 1 p.p.s.a. stanowi, iż osoba fizyczna i osoba prawna ma zdolność do występowania przed sądem administracyjnym jako strona. Natomiast zgodnie z treścią art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przenosząc powyższe unormowania na grunt niniejszej sprawy należy zauważyć, że R.B. jako dyrektor spółki, występuje tylko w charakterze jej reprezentanta w postępowaniu, a nie w charakterze strony tego postępowania.
Stroną niniejszego postępowania, jak już wspomniano wyżej jest bowiem sama spółka. Dlatego dyrektor spółki, chociaż posiadający uprawnienie do reprezentacji osoby prawnej, udzielając pełnomocnictwa, udziela go w imieniu osoby prawnej, którą reprezentuje, a nie we własnym imieniu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w świetle powyższych uwag konieczne jest stwierdzenie, że dokument pełnomocnictwa znajdujący się w aktach sprawy został wystawiony w sposób nieprawidłowy. Mając jednak na uwadze fakt, że celem strony jest wniesienie skargi kasacyjnej do sądu należy wezwać pełnomocnika wnoszącego skargę kasacyjną w imieniu spółki do uzupełnienia braków poprzez przedstawienie pełnomocnictwa do działania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w imieniu tej spółki.
Wobec tego, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 p.p.s.a., postanowił zwrócić skargę kasacyjną Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie w celu uzupełnienia dostrzeżonych braków.