Uzasadnienie
Będącym przedmiotem skargi kasacyjnej postanowieniem z dnia 14 lipca 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 1950/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił, na podstawie art. 220 § 1 i 3 w zw. z art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej powoływana również jako "P.p.s.a."), skargę S. Z. na wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. Przedstawiając motywy podjętego rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji podał, że zarządzeniem z dnia 22 stycznia 2015 r. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu przesłano przy piśmie z 23 stycznia 2015 r. ustanowionemu przez skarżącego pełnomocnikowi.
Powyższy odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu został skutecznie doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 26 stycznia 2015 r. (k. 113 akt sądowych). Skarżący uiścił wpis od skargi w kwocie 500 zł. w dniu 3 lutego 2015 r.
W konsekwencji, zdaniem Sądu pierwszej instancji, skoro skarżący mimo prawidłowego wezwania, nie uiścił należnej opłaty w terminie, tj. do dnia 2 lutego 2015 r., skarga - jako nieopłacona - podlegała odrzuceniu.
W wywiedzionej od powyższego rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji skardze kasacyjnej, zastępujący podatnika pełnomocnik, zarzucił mu naruszenie art. 220 § 3 P.p.s.a., poprzez niezasadne przyjęcie, iż skarżący nie uiścił należnego wpisu w sytuacji gdy wezwanie do jego uiszczenia odebrał w dniu 27 stycznia 2015 r., zaś w dniu 3 lutego 2015 r. uiścił wpis.
W uzasadnieniu wywiedzionego środka zaskarżenia podkreślano, że doręczenie przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi miało miejsce w dniu 27, a nie 26 stycznia 2015 r., wobec czego termin do uiszczenia tego wpisu upływał 3 lutego 2015 r. Na potwierdzenie takiego stanowiska autor skargi kasacyjnej powołał się na książkę korespondencji kancelarii, z której miało wynikać, że w dniu 26 stycznia 2015 r. nie było żadnych doręczeń pism sądowych, czy urzędowych, a sporną w sprawie przesyłkę doręczono w dniu 27 stycznia 2015 r. Powołał się również na doświadczenie życiowe i wskazał, że nie jest możliwe aby list wysłany w piątek o godz. 15 w formie ekonomicznej, a nie priorytetowej został doręczony w poniedziałek.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna jest niezasadna.
Zakres rozpoznania sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny determinowany jest, postawionymi w kasacji zarzutami, zgodnie bowiem z art. 183 § 1 P.p.s.a. NSA rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej i z urzędu bierze pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Norma wyrażona w art. 183 § 1 P.p.s.a., oznacza, że NSA związany jest podstawami oraz wnioskami zawartymi w skardze kasacyjnej (art. 174 pkt 1 i 2 oraz art. 176 P.p.s.a.). Związanie wnioskami oznacza niemożność wyjścia poza tę część wyroku Sądu pierwszej instancji, której strona nie zaskarżyła. Natomiast związanie podstawami skargi kasacyjnej polega na tym, że Naczelny Sąd Administracyjny jest władny badać naruszenie jedynie tych przepisów, które wyraźnie zostały wskazane przez stronę skarżącą.
W rozpoznawanej sprawie Sąd kasacyjny, jakim jest Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatrzył się nieważności postępowania, której przesłanki określa art. 183 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zatem rozważania Naczelnego Sądu Administracyjnego mogły dotyczyć jedynie wskazanych w skardze kasacyjnej naruszeń przepisów postępowania.
Zgodnie z art. 65 § 1 P.p.s.a. Sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz.U. poz. 1529), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy. W § 2 tego artykułu przewidziano, że do doręczania pism w postępowaniu sądowym przez operatora pocztowego, stosuje się tryb doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym, jeżeli przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej. Zastosowanie znajdą więc przepisy, wydanego na podstawie art. 131 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz. 296 ze zm., dalej również jako "K.p.c."), rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010 r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 1350 ze zm., dalej również jako "rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010 r.").
Dla prawidłowego doręczenia pisma przez operatora pocztowego istotne jest przede wszystkim, żeby pismo zostało wysłane jako list polecony za potwierdzeniem odbioru (§ 2 ust. 1 rozporządzenia z dnia 12 października 2010 r.), a do przesyłki został dołączony formularz potwierdzenia odbioru, w którym winna zostać wskazana data przesyłki, sygnatura akt sprawy oraz rodzaj przesyłki (§ 2 ust. 2 rozporządzenia, wzór formularza potwierdzenia odbioru). Wypełnione prawidłowo potwierdzenie odbioru, stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 244 K.p.c., potwierdzający fakt i datę doręczenia wskazanych pism. W tym zakresie dokument urzędowy korzysta z domniemania zgodności z prawdą (post. SN z dnia 30 kwietnia 1998 r., sygn. akt III CZ 51/98, publ.: OSNC 1998).
Jedną z możliwości służących obaleniu tego domniemania jest przeprowadzenie procedury reklamacyjnej i wbrew twierdzeniom pełnomocnika skarżącego nie są w tym zakresie wystarczające dokumenty prywatne, takie jak książka korespondencji kancelarii. Istotne jest, aby w przypadku niewykonania lub nienależytego wykonania usługi pocztowej reklamacja, została zgłoszona w formie pisemnej, ustnej do protokołu lub innej, która ujawnia wolę reklamującego w sposób dostateczny, w tym również w formie elektronicznej. Reklamację można zgłosić w każdej placówce pocztowej operatora pocztowego, który zawarł umowę o świadczenie usługi pocztowej z nadawcą.
W rozpoznawanej sprawie analiza stosownego (k. 113 akt sądowych) zwrotnego potwierdzenia odbioru jednoznacznie wskazuje, że sporną w sprawie przesyłkę doręczono w dniu 26 stycznia 2015 r., a więc termin do uiszczenia wpisu od skargi upływał w dniu 2, a nie 3 lutego 2015 r. Wpis w sprawie wpłacono zatem po terminie, tj. w dniu 3 lutego 2015 r., co zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a. obligowało odrzucenie skargi przez Sąd pierwszej instancji. Na odmienne wnioski, płynące z procedury reklamacyjnej, o ile w ogóle została ona wdrożona, pełnomocnik strony nie powoływał się w skardze kasacyjnej.
Mając na uwadze powyżej przedstawione względy Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną stosownie do art. 184 oraz art. 182 § 1 i 3 P.p.s.a.