Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 października 2004 r., sygn. akt I SA/Sz 556/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę spółki A [Spółka Jawna w K.] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie – Ośrodka Zamiejscowego w K. z dnia [...] czerwca 2004 r., Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za maj 2001 r.
Sąd ustalił, że strona skarżąca w dniu 13 lipca 2004 r. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie - Ośrodka Zamiejscowego w K. z dnia [...] czerwca 2004 r., Nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług za maj 2001 r., a skarga została podpisana tylko przez jednego ze wspólników skarżącej Spółki.
Jak wynika z przedłożonego przez skarżącą odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego z dnia 8 czerwca 2004 r., wspólnikami ją reprezentującymi są Z. P. i K. Z., a przewidziany umową spółki sposób jej reprezentowania polega na działaniu dwóch wspólników łącznie lub jednego ze wspólników łącznie z prokurentem. W związku z powyższym, wobec podpisania skargi tylko przez jednego wspólnika, pismem z dnia 23 sierpnia 2004 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi przez podpisanie skargi przez drugiego wspólnika tejże spółki — Z. P. lub nadesłanie odpisu skargi podpisanej przez dwóch wspólników, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przedmiotowe wezwanie Sądu doręczono skarżącej w dniu 1 września 2004 r., zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia wskazanego braku skargi upływał 8 września 2004 r. Strona we wskazanym powyżej terminie nie dokonała uzupełnienia braku formalnego skargi, co skutkowało jej odrzuceniem, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.
- — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargą kasacyjną z dnia 25 listopada 2004 r. zaskarżono powyższe postanowienie i wniesiono o jego uchylenie, zarzucając mu naruszenie art. 29 § 1 i 2 i art. 30 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.), w związku z art. 46 § l pkt 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W uzasadnieniu podniesiono, że skarga na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie – Ośrodka Zamiejscowego w K. z dnia [...] czerwca 2004 r. została podpisana w imieniu Spółki przez jednego ze wspólników — K. Z., gdyż był on umocowany do działania w imieniu spółki. Wyjaśniono, że rzekomego braku skargi nie można było usunąć w wyznaczonym terminie, gdyż drugi ze wspólników spółki — Z. P. przebywał w tym czasie, w celach służbowych, za granicą.
Autor skargi kasacyjnej stwierdził, że skarga nie zawierała braków formalnych, gdyż zgodnie z art. 29 § 1 i 2 Kodeksu spółek handlowych wspólnik spółki A — K. Z. miał prawo reprezentować spółkę wnosząc w jej imieniu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie.
Podniósł także, że z postanowień § 7-10 umowy spółki jawnej zawartej w dniu 15 marca 2001 r. nie wynika też, że wspólnik K. Z. pozbawiony jest prawa do jej reprezentowania lub też do jej reprezentowania tylko łącznie z innym wspólnikiem lub prokurentem. Wskazał, że przeciwnie, każdy wspólnik ma nie tylko prawo, ale i obowiązek prowadzenia spraw spółki.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie i zasądzenie od strony skarżącej kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu podniósł, że stosownie do treści przepisu art. 46 § 1 pkt 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi każde pismo strony w postępowaniu sądowym powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jak wynika z odpisu Krajowego Rejestru Sądowego z dnia 8 czerwca 2004 r. dot. skarżącej Spółki, wspólnikami ją reprezentującymi są Z. P. i K. Z. Ponadto w § 7 umowy spółki zawartej w dniu 15 marca 200l r. w K. postanowiono, że każdy wspólnik ma prawo do reprezentowania Spółki. Z tym, że do składania oświadczeń woli i składania podpisów w imieniu Spółki umocowani są dwaj wspólnicy — zawsze łącznie, lub jeden ze wspólników łącznie z prokurentem. W niniejszej sprawie skarga powinna była być podpisana przez Z. P. i K. Z. W ocenie organu administracji, wyjaśnienie skarżącej, że drugi ze wspólników – Z. P. przebywał za granicą w celach służbowych nie zmienia faktu, że brak formalny skargi nie został uzupełniony w zakreślonym terminie.
Niniejsze wyjaśnienie wraz z wnioskiem o wyznaczenie ewentualnie nowego terminu do uzupełnienia braku należało dostarczyć w terminie do dnia 8 września 2004 r. Skoro jednak strona skarżąca nie uzupełniła braku podpisu, jej żądanie jest bezpodstawne.
Autor odpowiedzi na skargę kasacyjną wskazał, że w obowiązującym stanie prawnym sprawy, zarzuty podniesione w skardze kasacyjnej nie są uzasadnione, a postanowienie nie narusza przepisów art. 29 § 1 i 2 i art. 30 § 1 Kodeksu spółek handlowych w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zarzuty skargi są bezzasadne.
Jakkolwiek w myśl art. 29 Kodeksu spółek handlowych każdy ze wspólników ma prawo reprezentować spółkę, to zgodnie z art. 30 tego Kodeksu prawo to może zostać ograniczone także i w ten sposób, że umowa spółki może przewidywać, iż wspólnik jest uprawniony do reprezentowania spółki tylko łącznie z innym wspólnikiem lub prokurentem.
Co też miało miejsce w skarżącej Spółce.
Wbrew gołosłownym twierdzeniom zawartym w skardze kasacyjnej o takim ograniczeniu świadczy zarówno treść umowy jak i wypis z rejestru handlowego.
W świetle tych dokumentów nie ulega wątpliwości, że jeden ze wspólników nie mógł skutecznie podpisać skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Zatem skarga nie odpowiadała wymogom zakreślonym w art. 46 § 1 pkt 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Skoro skarga zawierała braki formalne, nie usunięte w zakreślonym terminie, to nie ulega wątpliwości, że podlegała odrzuceniu, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wobec stwierdzenia, że skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 oraz art. 204 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.