Uzasadnienie
W dniu 23 lutego 2009 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, wpłynęła skarga kasacyjna P. spółka jawna w K. od wyroku tegoż Sądu z dnia 22 października 2007 r., sygn. akt I SA/Kr 473/07. We wnioskach skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżącej spółki zwrócił się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w K. nr [...] z dnia 16 lutego 2007 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku akcyzowym za miesiąc październik 2001 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek strony nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy podnieść, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej przepisie art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej powoływana jako "P.p.s.a."), zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 powołanej ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 omawianego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym obowiązkiem strony jest wykazanie we wniosku konkretnych okoliczności uzasadniających istnienia ww. przesłanek, świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione.
W przedmiotowej sprawie pełnomocnik strony nie wskazał jakichkolwiek okoliczności, które uzasadniałyby konieczność udzielenia stronie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W szczególności stwierdzić należy, iż nie przedstawiono żadnych informacji dotyczących chociażby aktualnej sytuacji ekonomicznej skarżącej spółki czy też sytuacji materialnej poszczególnych wspólników spółki.
W tym stanie rzecz na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.