Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 20 października 2016 r., sygn. akt: I SA/Ol 504/16 oddalił skargi A.Ś. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w Olsztynie z dnia 15 kwietnia 2016 r. o nr [...], nr [...] i nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do czerwca oraz od sierpnia do grudnia 2011 r., od lutego do grudnia 2012 r., od stycznia do marca oraz od maja do września 2013 r.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiódł A. Ś. zaskarżając ten wyrok w całości. W piśmie z dnia 18 lutego 2019 r. skarżący kasacyjnie cofnął skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten ma również odpowiednie zastosowanie do skarg kasacyjnych na mocy art. 193 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Skarżący kasacyjnie może więc rozporządzać skargą kasacyjną po jej wniesieniu, ponieważ jego oświadczenie w tej kwestii jest, co do zasady, wiążące dla sądu. Natomiast odpowiednie stosowanie w postępowaniu kasacyjnym art. 60 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oznacza, że należy odmówić uwzględnienia żądania skarżącego w sytuacji, gdy cofnięcie spowodowałoby uprawomocnienie się zaskarżonego wyroku wydanego w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotkniętym wadą nieważności, którą stosownie do art. 183 cyt. ustawy Naczelny Sąd Administracyjny bierze pod rozwagę z urzędu, niezależnie od granic skargi kasacyjnej (por. postanowienia NSA: z dnia 20 czerwca 2008 r., sygn. akt II FSK 575/07; z dnia 27 czerwca 2008 r., sygn. akt II FSK 573/07; z dnia 23 września 2010 r., sygn. akt I OSK 1517/10; z dnia 18 stycznia 2013 r., sygn. akt I OSK 959/12; z dnia 16 lutego 2016 r., sygn. akt I OSK 2131/14).
W rozpoznawanej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, że zachodzi jakakolwiek z przesłanek nieważności postępowania wymienionych w art. 183 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dlatego Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że dopuszczalne jest cofnięcie skargi kasacyjnej w tej sprawie.
Skoro cofnięcie skargi kasacyjnej oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego, to postępowanie takie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
O zwrocie uiszczonego przez skarżącego kasacyjnie wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono natomiast na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 cytowanej ustawy.