Uzasadnienie
Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim (dalej: Sąd pierwszej instancji) z 19 listopada 2020 r., sygn. akt I SA/Go 335/20, uchylono zaskarżoną przez T.G. (dalej: Skarżący) skargę na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 24 lipca 2020 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług.
Od wyroku tego Skarżący wywiódł skargę kasacyjną, zaskarżając go w całości z uwagi na naruszenie przez Sąd pierwszej instancji art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106, ze zm.; dalej: ustawa o VAT), polegające na bezpodstawnym przyjęciu, że Skarżący dokonując sprzedaży prawa wieczystego użytkowania działki wydzielonej z działki o nr [...], nie będzie działał w charakterze podatnika podatku VAT.
- 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z 28 grudnia 2023 r., wydanym w sprawie o sygn. akt I SA/Wr 92/23, działając na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (wersja skonsolidowana 2012 – Dz. Urz. U.E. z dnia 26 października 2012r. Nr C 326 s. 1 i nast.), skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytania prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego: "1) Czy przepisy dyrektywy [2006/112], a w szczególności art. 2 ust. 1, art. 9 ust. 1 tej dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że osoba, dokonująca sprzedaży nieruchomości, niesłużącej poprzednio do działalności gospodarczej, zlecając przygotowanie do sprzedaży profesjonalnemu przedsiębiorcy, który następnie, jako pełnomocnik tej osoby, podejmuje szereg zorganizowanych działań w celu podziału i zbycia za wyższą cenę, prowadzi samodzielnie działalność gospodarczą;
2) Czy przepisy dyrektywy [2006/112], a w szczególności art. 9 ust. 1 tej dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że za osobę prowadzącą samodzielnie działalność gospodarczą należy uznać odrębnie każdego ze współdziałających małżonków".
Mając na względzie podstawy kasacyjne sformułowane przez Skarżącego w złożonej przez niego skardze kasacyjnej oraz przytoczoną wyżej treść pytania prawnego, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że rozstrzygnięcie sprawy zainicjowanej przedmiotową skargą kasacyjną zależeć może od wyniku postępowania prowadzonego przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 p.p.s.a., postanowił z urzędu zawiesić niniejsze postępowanie do czasu rozstrzygnięcia przedmiotowego pytania prejudycjalnego.