Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 marca 2006 r., sygn. akt I SA/Gl 2047/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę S. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że skarżący pomimo wezwania sądowego nie uiścił w terminie wpisu od skargi. Sąd podniósł, że wezwanie to zostało doręczone w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., tj. poprzez pozostawienie go w placówce pocztowej i umieszczenie zawiadomienia o tym w skrzynce na korespondencję. Przesyłka została awizowana w dniu 9 stycznia 2006 r., a następnie w dniu 17 stycznia 2006 r. W okresie tym nie podjęto przesyłki i nie zapłacono należnego wpisu od skargi. Z uwagi na powyższe Sąd I instancji uznał, że zaszły podstawy z art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 220 p.p.s.a do odrzucenia skargi.
Na powyższe postanowienie strona skarżąca oraz Rzecznik Praw Obywatelskich wnieśli skargi kasacyjne. W podstawach skarg kasacyjnych wskazano na naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 73 p.p.s.a. W oparciu o te zarzuty wniesiono o uchylenie postanowienia i przekazania sprawy do WSA do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu obu skarg kasacyjnych podniesiono, że doręczenie zastępcze odbyło się w sposób nieprawidłowy. Zaznaczono, że zawiadomienie o pozostawieniu wezwania do uiszczenia wpisu od skargi zostało skierowane nie na numer skrytki pocztowej wskazany w skardze, lecz pozostawione w skrzynce pocztowej skarżącego. Powyższe spowodowało, że skarżący nie zaznajomił się z treścią wezwania i nie dopełnił swoich obowiązków w zakresie uiszczenia wpisu od skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zarzuty zawarte w obu skargach kasacyjnych zasługują na uwzględnienie.
Na wstępie należy przypomnieć, że regulacje prawne dotyczące doręczeń stronom będącymi osobami fizycznymi regulują m.in. art. 67 § 1 i art. 69 p.p.s.a. W myśl wskazanych przepisów doręczenia pisma dokonuje się stronie osobiście - w mieszkaniu, w miejscu pracy lub tam gdzie się adresata zastanie. W skardze z dnia 26 listopada 2005 r. jako adres do korespondencji skarżący wskazał: ul. [...] w S., z podkreśleniem [... kod pocztowy] S., skrytka pocztowa [... nr skrytki]. Adres ten oraz wskazana skrytka pocztowa powinny być zatem wzięte przez Sąd I instancji pod uwagę.
Z akt sprawy wynika, że w dniu 9 stycznia 2006 r. wezwanie do uiszczenia wpisu z uwagi na nieobecność adresata, zostało doręczone w trybie zastępczym z art. 73 p.p.s.a. (k. 16 akt sądowych). Wezwanie pozostawiono w placówce pocztowej, zaś zawiadomienie o tym umieszczono w skrzynce na korespondencję. Treść art. 73 p.p.s.a. przewiduje możliwość pozostawienia zawiadomienia w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, a więc również w skrytce pocztowej. Skoro skarżący wskazał Sądowi I instancji adres do doręczeń wraz z określeniem skrytki pocztowej, to sądowa korespondencja powinna być wysyłana właśnie na ten adres z uwzględnieniem wskazanej skrytki. Uchybienie w tym zakresie spowodowało, jak wskazują autorzy skarg kasacyjnych, że strona nie zapoznała się z treścią pisma do niej adresowanego. Tym samym podzielić należy zaprezentowany w skargach kasacyjnych zarzut naruszenia art. 73 p.p.s.a., a w konsekwencji również zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 182 § 1 i 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.