Uzasadnienie
Pismem procesowym z dnia 26.03.2009 r. Dyrektor Izby Celnej w B. cofnął skargę kasacyjną jaką wniósł od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 10.10.2007 r., sygn. I SA/Bk 55/07, którym uchylono jego decyzję z dnia 11.05.2007 r., w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty podatku akcyzowego za niektóre miesiące 2001, 2002 i 2003 r.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził w tym stanie rzeczy, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "popsa", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Przepis ten, w związku z art. 193 popsa stosuje się odpowiednio w postępowaniu przed Naczelnym Sadem Administracyjnym. Jak podniesiono w piśmiennictwie (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, str. 486 – 487, wyd. Zakamycze 2005 r.) odpowiednie stosowanie art. 60 popsa oznacza, że Sąd administracyjny II instancji jest związany wnioskiem dotyczącym cofnięcia skargi z uwagi na art. 183 § 1 zd. 1 popsa. Dodać do tego trzeba, że wynikająca z tego ostatniego przepisu (tj. art. 183 § 1 popsa) zasada dyspozycyjności sprawia, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne i to bez zgody strony przeciwnej.
Z tych też względów na mocy art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 oraz art. 232 § 1 pkt 2 popsa orzeczono jak w postanowieniu.