Uzasadnienie
- 1. Wyrokiem z 8 grudnia 2021 r., sygn. akt I SA/Bk 509/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę J. G. (dalej skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z 16 sierpnia 2021 r. w przedmiocie określenia należnej kwoty podatku akcyzowego, opłaty paliwowej i podatku od towarów i usług od towaru nieunijnego w postaci oleju napędowego.
- 2. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku podniósł, że o "zasadności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przesądzają zarzuty podniesione w niniejszej skardze".
- 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
- 3.1. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
- 3.2. Na wstępie należy podkreślić, że wstrzymanie przez sąd administracyjny wykonania zaskarżonego aktu – ostatecznej decyzji określającej zobowiązanie podatkowe, będące formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, jest wyjątkiem od zasady wykonalności takiego aktu lub czynności, wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. dalej ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), według którego wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Na podstawie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przepis ten stosuje się odpowiednio w postępowaniu kasacyjnym wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07).
3.3. Z uwagi na przytoczone wyżej brzmienie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony postępowania i uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku przez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 listopada 2007 r., II FZ 338/07).
Niezbędna przesłanką uwzględnienia wniosku jest wykazanie konkretnych zagrożeń płynących z wykonania decyzji, a twierdzenia wnioskodawcy powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 9 września 2010 r., sygn. I OZ 671/10 i z 5 grudnia 2012 r. sygn. akt II FZ 988/12).
Brak uzasadnienia wniosku lub jego nieodpowiednie uzasadnienie uniemożliwia jego merytoryczną ocenę i tym samym wniosek taki – jako nieuzasadniony – podlega oddaleniu (vide J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. 4, Warszawa 2010, s. 206).
3.4. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy należy zauważyć, że skarżący w istocie nie uzasadnił wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W szczególności nie wskazał żadnych okoliczności, z których by wynikało, że w następstwie wykonania zaskarżonej decyzji wystąpi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie przedstawił żadnej dokumentacji, na podstawie której Sąd byłby w stanie ocenić jego sytuację finansową i majątkową i orzec o możliwości przyznania ochrony tymczasowej. Samo stwierdzenie, że "wnosi o wstrzymanie wykonania decyzji organu podatkowego drugiej instancji" nie może stanowić podstawy dla wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Nie jest też rolą Sądu, aby domniemywać, w czym skarżący upatruje niebezpieczeństwa wystąpienia skutków w tym przepisie przewidzianych.
Nie dawało bowiem podstaw do uwzględnienia wniosku stwierdzenie, że "o zasadności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przesądzają zarzuty podniesione w niniejszej skardze". Sąd administracyjny rozpoznając na podstawie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia, nie ocenia zasadności skargi kasacyjnej. Niezgodność decyzji z prawem, która jest przedmiotem oceny przez sąd administracyjny i ochrona tymczasowa wynikająca z powołanego wyżej przepisu to dwie różne kwestie (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 184/05 oraz z 9 lipca 2004 r., sygn. akt FZ 163/04 – CBOSA).
3.5. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.