Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 22 września 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 772/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, w wyniku skargi Miasta M., uchylił wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia interpretację indywidualną organu podatkowego.
Minister Finansów we wniesionej skardze kasacyjnej zaskarżył powyższy wyrok w całości, zarzucając mu, w oparciu o podstawę kasacyjną przewidzianą w art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm., obecnie Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, ze zm., dalej w skrócie: "P.p.s.a."), naruszenie prawa materialnego, a mianowicie "art. 86 ust. 1 w powiązaniu z art. 90 ust. 1 - 3 w powiązaniu z art. 90 ust. 5 w związku z art. 90 ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (j.t. Dz. U. z 2011 r., nr 177, poz. 1054 ze zm.) - dalej u.p.t.u. poprzez ich błędną wykładnię i nieprawidłową ocenę możliwości zastosowania do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego sprawy, polegającą na przyjęciu przez Sąd, że w ocenie Sądu niewątpliwie do obrotu, o którym mowa w art. 90 ust. 3 w zw. z art. 90 ust 5 ustawy o VAT nie wlicza się sprzedaży tego mienia komunalnego, które służy Miastu do wykonywania zadań o charakterze publicznoprawnym.
Jednakże powyższe nie oznacza, że w przypadku wykorzystania przez Miasto środków trwałych do innych celów niż działalność publicznoprawna, sprzedaż takich środków trwałych w całości powinna być wliczona do współczynnika, o którym mowa w art. 90 ust. 3 ustawy. Zdaniem Sądu do obrotu, o którym mowa w art. 90 ust. 3 ustawy o VAT należy wliczyć sprzedaż tych składników mienia komunalnego, które związane są z zasadniczą działalnością gospodarczą Miasta, natomiast nie wlicza się tego rodzaju sprzedaży, która ma charakter pomocniczy i nie jest związana z zasadniczą działalnością gospodarczą Miasta. W tym zakresie należy dokonać oceny sprzedaży w świetle art. 90 ust. 6 ustawy o VAT, czyli nie wliczać do obrotu, o którym mowa w art. 90 ust. 3 ustawy o VAT czynności sprzedaży, która dokonywana jest poza główną działalnością gospodarczą podatnika i ma charakter pomocniczy (sporadyczny - w stanie prawnym sprzed 1 stycznia 2014 r.).
W ocenie Sądu Minister Finansów stwierdzając, że jedynie wynagrodzenie uzyskane przez Miasto z tytułu sprzedaży środków trwałych, w tym nieruchomości, które wykorzystywane są wyłącznie do działalności publicznoprawnej nie będzie wchodziło do proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy o VAT pominął, iż w zakresie działalności innej niż działalność publicznoprawna Miasta mogą znajdować się czynności sprzedaży o charakterze pomocniczym w odniesieniu do głównej działalności gospodarczej, które zgodnie z art. 90 ust. 6 ustawy również nie wlicza się do obrotu, o którym mowa w art. 90 ust.3 ustawy o VAT."
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 10 lipca 2017 r. w sprawie I SA/Wr 123/17 skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego:
"Czy art. 168 lit. a) dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE z dnia 11 grudnia 2006 r. Nr L 347 s. 1 ze zm.; dalej: dyrektywa 2006/112/WE) oraz zasada neutralności VAT sprzeciwiają się praktyce krajowej polegającej na tym, że przyznaje się pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z zakupem towarów i usług wykorzystywanych zarówno na potrzeby transakcji podatnika objętych zakresem zastosowania VAT (opodatkowanych i zwolnionych) jak i będących poza zakresem zastosowania VAT, w związku z brakiem w ustawie krajowej metod i kryteriów podziału kwot podatku naliczonego w odniesieniu do ww. rodzajów transakcji?".
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, rozstrzygnięcie ww. pytania prejudycjalnego będzie miało bezpośrednie przełożenie na wynik niniejszej sprawy.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 P.p.s.a., postanowił z urzędu zawiesić postępowanie sądowe do czasu zakończenia przed TSUE, postępowania w sprawie C-566/17, zainicjowanego ww. pytaniem prejudycjalnym.