Uzasadnienie
Wyrokiem z 10 listopada 2009 r., III SA/Gl 869/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę J. T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z 10 czerwca 2009 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług.
Skargą kasacyjną pełnomocnik podatniczki zaskarżył powyższy wyrok w całości. Wskazał, że orzeczeniu zarzuca naruszenie przepisów prawa materialnego jak i postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu, jako niespełniająca wymagań formalnych przewidzianych w art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: u.p.p.s.a.), których usunięcie na wezwanie sądu nie jest dopuszczalne.
Skarga kasacyjna jest szczególnym i wysoce sformalizowanym środkiem odwoławczym. Zgodnie z art. 176 u.p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom formalnym przewidzianym dla pisma w postępowaniu sądowym, określonym w art. 46 i art. 47 u.p.p.s.a. oraz wymaganiom szczególnym (materialnym), właściwym tylko dla niej, a mianowicie powinna zawierać: oznaczenie zaskarżonego orzeczenia; wskazanie czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części; przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie; wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia; oznaczenie zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.
Zgodnie z art. 183 u.p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny - poza kwestią nieważności postępowania - rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej. Władny jest zatem badać sprawę tylko z punktu widzenia podstawy kasacyjnej zawartej w skardze kasacyjnej oraz może uwzględnić taką skargę tylko w ramach wniosku w niej zawartego: o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Brak elementów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej uniemożliwia więc rozpoznanie sprawy. Nie jest dopuszczalna wykładnia zakresu zaskarżenia i jego kierunków, ani tym bardziej ich formułowanie w zastępstwie strony. Skarga kasacyjna powinna być tak zredagowana, aby nie stwarzała wątpliwości interpretacyjnych.
W niniejszej sprawie granice skargi kasacyjnej zakreślił jej autor. Nie wskazał przy tym na konieczny element takiej skargi. Nie zawiera ona mianowicie jednoznacznego wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia, wobec czego nie spełnia wymogów stawianych przez art. 176 u.p.p.s.a., co uniemożliwiało dokonanie jej merytorycznej oceny. W związku z czym tego rodzaju skarga kasacyjna, pozbawiona jednego ze swych podstawowych elementów konstrukcyjnych, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 w zw. z art. 180 u.p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.