Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 9 października 2009 r., sygn. akt I SA/Kr 933/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę G. K. S.A. w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 3 kwietnia 2009 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń 2005 r.
Na powyższe orzeczenie strona wniosła skargę kasacyjną.
W dniu 7 czerwca 2010 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęło pismo pełnomocnika strony, w którym skarga kasacyjna została cofnięta.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Jak stanowi art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwana dalej p.p.s.a. - skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Przepis ten, w związku z treścią art. 193 p.p.s.a., stosuje się odpowiednio w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Odpowiednie stosowanie art. 60 p.p.s.a. oznacza, że sąd administracyjny drugiej instancji jest związany wnioskiem dotyczącym cofnięcia skargi kasacyjnej z uwagi na art. 183 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. Wynikająca z art. 183 § 1 p.p.s.a. zasada dyspozycyjności sprawia, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne i to bez zgody strony przeciwnej.
W tych okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 193 p.p.s.a. postanowił umorzyć postępowanie kasacyjne.
Stosownie natomiast do treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o zwrocie kwoty uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej.