Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 15 grudnia 2021 r. w sprawie I SA/Bk 536/21 G. zawarł wniosek o wstrzymanie – na podstawie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej: P.p.s.a.), wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z 9 września 2021 r. nr [...]w przedmiocie określenia wysokości podatku akcyzowego w związku z naruszeniem warunków zwolnienia od akcyzy wewnątrzwspólnotowego nabycia paliwa silnikowego przeznaczonego do użycia podczas transportu.
W uzasadnieniu wniosku, pomijając kwestię błędnie podanej podstawy prawnej, Skarżący wskazał, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w majątku Skarżącego oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Brak jest podstaw do uwzględnienia żądania Strony.
W pierwszej kolejności podkreślenia wymaga, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wykonalności takiego aktu lub czynności, wyrażonej w art. 61 § 1 P.p.s.a. W myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z kolei decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony postępowania, która powinna mieć świadomość, że uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. np. postanowienie NSA z 26 listopada 2007 r., II FZ 338/07 - dostępne w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych CBOSA). Konieczne jest zatem wykazanie we wniosku szczegółowych przyczyn uzasadniających możliwość wystąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a.
Odnosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że Skarżący formułując wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wskazał żadnych okoliczności mających świadczyć o spełnieniu przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. Argumentując wniosek Skarżący ograniczył się do parafrazy fragmentu przepisu wymieniającego przesłanki do pozytywnego rozpoznania wniosku. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego powyższe nie może być uznane za argumentację uzasadniającą przyznanie Skarżącemu w niniejszej sprawie ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. We wniosku nie przytoczono bowiem żadnych okoliczności, które można byłoby rozpatrywać w kategoriach znacznej szkody czy trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu ww. przepisu. Samo ogólne stwierdzenie, iż takie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody zachodzi, bez przywołania konkretnych okoliczności faktycznych w tym zakresie, popartych stosowną dokumentacją, nie daje podstaw do przyjęcia, że rzeczywiście wstrzymanie wykonania decyzji w niniejszej sprawie jest zasadne. Brak sformułowania uzasadnienia przemawiającego za zaistnieniem rzeczonych przesłanek doprowadził natomiast do negatywnej oceny możliwości ich wystąpienia, co skutkowało oddaleniem wniosku.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a., odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.