Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 9 listopada 2022 r., sygn. akt I SA/Ke 696/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę I. S.A. z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Kielcach z dnia 30 września 2021 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2014 r.
Od powyższego wyroku I. S.A. z siedzibą w K. wniosła skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
W wyniku wstępnego badania skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł, że nie spełnia ona wszystkich wymogów formalnych.
Zgodnie z art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm., dalej - "p.p.s.a."), osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.). Stosownie zaś do treści art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik zobowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa. Z przepisów tych wynika, że wykazanie przez pełnomocnika procesowego umocowania do reprezentowania strony będącej osobą prawną wymaga złożenia nie tylko dokumentu pełnomocnictwa podpisanego przez osoby działające w imieniu tej osoby prawnej, ale także dokumentu potwierdzającego umocowanie tych osób do działania w imieniu osoby prawnej. Zaniechanie w tym zakresie stanowi brak formalny pisma w postępowaniu sądowym.
Skargę kasacyjną w rozpoznawanej sprawie wniosła I. S.A. z siedzibą w K., działając przy tej czynności za pośrednictwem pełnomocnika. W aktach sprawy brak jest jednak dokumentu, z którego wynikałoby uprawnienie osoby, która udzieliła pełnomocnictwa (k. 25), do reprezentowania skarżącej spółki zgodnie z zasadami reprezentacji określonymi w Krajowym Rejestrze Sądowym. W aktach sprawy znajduje się co prawda wydruk pobrany w trybie art. 4 ust. 4aa ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2023 r. poz. 685), ale dotyczy on podmiotu o nr KRS [...], który – jak wynika z treści owego wydruku (informacji odpowiadającej odpisowi pełnemu z Rejestru Przedsiębiorców) został wykreślony z Krajowego Rejestru Sądowego z dniem 13 czerwca 2012 r. Ponadto skarżąca w treści skargi wskazała inny numer KRS, a mianowicie [...].
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 p.p.s.a., postanowił zwrócić skargę kasacyjną Sądowi pierwszej instancji w celu usunięcia dostrzeżonych braków.