Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 grudnia 2011 r., sygn. akt I FSK 1933/11, Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę kasacyjną A. C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 15 czerwca 2011 r., sygn. akt III SA/Gl 2059/10, w sprawie ze skargi A. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 28 czerwca 2010 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług.
Przedstawiając stan sprawy Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że odpis wyroku WSA w Gliwicach wraz z uzasadnieniem został prawidłowo doręczony skarżącemu w dniu 26 lipca 2011 r., a więc – zgodnie z treścią art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "P.p.s.a.") – trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał w dniu 25 sierpnia 2011 r. (czwartek), który nie był dniem wolnym od pracy. Tymczasem, skarga kasacyjna została nadana listem w dniu 26 sierpnia 2011 r., a więc już po terminie. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że na nadanie skargi kasacyjnej w tym dniu wskazuje pieczątka poczty polskiej umieszczona na kopercie, w której zostały przesłane skargi kasacyjne w sprawach o sygn. akt III SA/Gl 2057-2060/10, a więc i przedmiotowa skarga kasacyjna. Kopia koperty znajduje się w aktach sprawy Naczelnego Sądu Administracyjnego zaś jej oryginał w aktach sprawy o sygn. akt III SA/Gl 2057/10, co potwierdza prezentata biura podawczego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach umieszczona na przedmiotowej skardze kasacyjnej.
Strona, na podstawie art. 271 pkt 2 i art. 277 P.p.s.a., złożyła skargę o wznowienie postępowania sądowego w sprawie zakończonej opisanym wyżej postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnosząc przy tym o uchylenie tego postanowienia i merytoryczne rozpoznanie sprawy. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że odpisy wyroków z uzasadnieniami w sprawach III SA/Gl 2057-2060/10 (rozpoznanych na rozprawach w dniu 15 czerwca 2011 r.) doręczono jego pełnomocnikowi w dniu 1 sierpnia 2011 r. Natomiast w dniu 25 lipca 2011 r. pełnomocnikowi skarżącego doręczono odpisy wyroków w sprawach III SA/Gl 2053-2056/10 (rozpoznanych na rozprawach w dniu 8 czerwca 2011 r.).
Wobec tego, skoro odpis wyroku w sprawie III SA/Gl 2059/10 strona otrzymała w dniu 1 sierpnia 2011 r., to brak było podstaw do odrzucenia skargi kasacyjnej od tego wyroku, nadanej w urzędzie pocztowym w dniu 26 sierpnia 2011 r. W związku z powyższym skarżący uznał, że zaistniała przesłanka wznowienia postępowania w niniejszej sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga o wznowienie strony skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 270 P.p.s.a. w przypadkach przewidzianych w dziale VII ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem.
Z kolei art. 271 pkt 2 P.p.s.a. stanowi, że można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności, jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe.
Podnoszoną w skardze o wznowienie okoliczność odrzucenia skargi kasacyjnej, pomimo jej wniesienia w ustawowym terminie, należy postrzegać w kategoriach pozbawienia strony możności działania wskutek naruszenia przepisów prawa.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie można jednak uznać, że w rozpatrywanej sprawie strona została pozbawiona możliwości działania. W skardze o wznowienie nie zdołano bowiem wykazać, że skarga kasacyjna od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 15 czerwca 2011 r., sygn. akt III SA/Gl 2059/10, została złożona w terminie.
W ocenie autora skargi uzasadnienia wyroków Sądu pierwszej instancji w sprawach III SA/Gl 2057-2060/10, rozpatrywanych na rozprawach w dniu 15 czerwca 2011 r., zostały doręczone w dniu 1 sierpnia 2011. Natomiast w dniu 25 lipca 2011 r. pełnomocnik skarżącego miała otrzymać odpisy wyroków o sygnaturach III SA/Gl 2053-2056/10, które to sprawy były rozpatrywane na rozprawach w dniu 8 czerwca 2011 r.
Na poparcie powyższego stanowiska w skardze o wznowienie nie powołano jednak żadnych dowodów. Na okoliczność rzekomej zamiany przesyłek powołano jedynie zapisy zawarte w skargach kasacyjnych, w których wskazano daty doręczeń zaskarżanych wyroków. Nie można tymczasem wykluczyć, że to autorka skarg kasacyjnych dopuściła się błędu w ustaleniu dat doręczeń uzasadnień powyższych wyroków, nie odnotowując prawidłowo dat poszczególnych doręczeń. Na taki błąd pośrednio wskazuje okoliczność, że w skardze o wznowienie podniesiono, że doręczenia uzasadnień nastąpiły odpowiednio w dniach 25 lipca 2011 r. (w sprawach III SA/Gl 2053-2056/10) oraz 1 sierpnia 2011 r. (w sprawach III SA/Gl 2057-2060/10). Tymczasem nie można uznać, że w dniu 25 lipca 2011 r. zamiast doręczenia uzasadnień wyroków w sprawach III SA/Gl 2057-2060/10, doręczono uzasadnienia w sprawach III SA/Gl 2053-2056/10. Jak zauważył to również Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu o odrzuceniu skargi kasacyjnej, na zwrotnym potwierdzeniu odbioru uzasadnień wyroków w sprawach III SA/Gl 2057-2060/10 widnieje data doręczenia 26 lipca 2011 r., a nie 25 lipca 2011 r. (k.108 akt sądowych).
Ponadto z akt przedmiotowej sprawy wynika zbieżność nadania uzasadnienia wyroku z dnia 15 czerwca 2011 r., sygn. akt III SA/Gl 2059/10 z datą jego doręczenia. Pismo przewodnie oraz potwierdzenie wysłania zawierają bowiem datę 21 lipca 2011 r. Pozostaje to zbieżne również z datą podpisania uzasadnienia wyroku przez ostatniego z sędziów ze składu orzekającego, który podpisał uzasadnienie wyroku w dniu 18 lipca 2011 r.
Nie można natomiast uznać, że o doręczeniu uzasadnień wyroków, zgodnie ze stanowiskiem zaprezentowanym w skardze o wznowienie, może świadczyć sama kolejność dat wydania poszczególnych wyroków.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 282 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.