Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 14 grudnia 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Ministra Finansów od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 sierpnia 2009 r., sygn. akt I SA/Kr 441/09 w sprawie ze skargi A. A. C. i Wspólnicy Spółka jawna w K. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 17 listopada 2008 r. w sprawie podatku od towarów i usług.
W dniu 15 lutego 2011 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek Spółki o uzupełnienie wyroku z dnia 14 grudnia 2010 r. w przedmiocie zwrotu kosztów procesu w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o uzupełnienie wyroku nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako P.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
Stosownie do treści art. 204 P.p.s.a. w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną jest obowiązana zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego, obejmujące m. in. wynagrodzenie pełnomocnika (art. 205 § 2 P.p.s.a.), w świetle jednak § 14 ust. 2 pkt 2 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), wynagrodzenie takie przysługuje za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Jak wynika z protokołu rozprawy z dnia 14 grudnia 2010 r., w imieniu Spółki nie stawił się nikt, mimo prawidłowego zawiadomienia o terminie rozprawy.
Z powyższych względów nie zachodzi konieczność uzupełnienia przedmiotowego wyroku.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 157 § 1 i § 2 w zw. z art. 193 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji.