Uzasadnienie
Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 30 października 2008 r., sygn. akt I SA/Łd 778/08 w sprawie ze skargi G. [...]na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 27 marca 2008 r. w przedmiocie określenia kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu za październik 2005 r. został zaskarżony skargą kasacyjną Dyrektora Izby Skarbowej w L. (dalej: "Dyrektor IS").
Wniesiona skarga kasacyjna została opłacona wpisem w kwocie 100 złotych.
W piśmie procesowym, które wpłynęło do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed rozprawą, Dyrektor IS cofnął skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie sądowe należało umorzyć.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten w związku z art. 193 P.p.s.a. stosuje się odpowiednio w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdził, aby w niniejszej sprawie wystąpiły przesłanki, o których mowa w art. 60 P.p.s.a., wyłączające skuteczne cofnięcie skargi. Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W przypadku cofnięcia skargi, sąd z urzędu zwraca stronie cały wpis, o czym stanowi art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Wobec powyższego, na podstawie powoływanych powyżej przepisów, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.