Uzasadnienie
- 1. Wyrokiem z dnia 25 listopada 2010 r., sygn. akt I SA/Rz 510/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie po rozpoznaniu skarg Z. Spółka Jawna w P. uchylił decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia 31 maja 2010 r. oraz poprzedzające je decyzje Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w R. z dnia 26 lutego 2009 r., w przedmiocie podatku od towarów i usług. Sąd ten określił również, że wskazane decyzje Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej nie podlegają wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku.
- 2. Pismem z dnia 7 lutego 2011 r. skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia 2 listopada 2010 r., nr [...], rozkładającej na 13 rat zapłatę należności podatkowych wraz z kwotami prolongacyjnymi.
- 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) (dalej: u.p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie zaś z par 3 tego przepisu, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Z regulacji tych wynika, że przedmiotem wniosku skarżącego może być żądanie wstrzymania wykonania aktu lub czynności zaskarżonych do sądu administracyjnego.
W sprawie skarga została złożona na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia 31 maja 2010 r., którymi to określono skarżącej zobowiązania podatkowe w podatku od towarów i usług. Strona wniosła o wstrzymanie decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 2 listopada 2010 r., którą to rozłożono na raty należności podatkowe. Decyzja wydana w przedmiocie ulg w spłacie zobowiązań podatkowych nie była zaskarżona do Sądu. Nie był to też akt wydany w granicach tej samej sprawy co zaskarżone do Sądu decyzje Dyrektora Izby Skarbowej. Tym samym Naczelny Sąd Administracyjny nie mógł orzec o wstrzymaniu takiego rozstrzygnięcia.
Konstatacji tej nie mogą zmienić obawy skarżącego, co do prowadzenia przez organy podatkowe dalszej egzekucji. Należy przypomnieć, że w przypadku nieuzasadnionego prowadzenia egzekucji przez organy podatkowe, skarżącemu przysługują środki zaskarżenia przewidziane w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Z przytoczonych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 u.p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.