Uzasadnienie
28 stycznia 2016 r. C. K. (dalej: skarżący) wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 17 listopada 2015 r., I SA/Po 415/15, wydanego ze skargi skarżącego na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z 12 grudnia 2014 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik 2009 r.
Pismem z 25 kwietnia 2016 r. skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
We wniosku skarżący wskazał, że wysokość zaległości podatkowej i odsetek wynikające z zaskarżonej decyzji (ponad 224.000 zł) przekracza jego możliwości płatnicze.
Skarżący podkreślił, że wszczęcie postępowania egzekucyjnego przed prawomocnym zakończeniem postępowania sądowoadministracyjnego jest niczym nieuzasadnione i stanowi dla niego nadmierną dolegliwość.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm. – dalej: "P.p.s.a.") sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zarówno aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jak też aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Z powyższego przepisu wynika, że wystąpienie z wnioskiem o wstrzymanie wykonania wydanych aktów wiąże się z obowiązkiem takiego jego sformułowania, aby powołane w nim okoliczności wskazywały na spełnienie przynajmniej jednej z dwóch przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W orzecznictwie i literaturze konsekwentnie podkreśla się, że uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) pozwalających wywieść, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne.
Odnosząc powyższe uwagi do treści przedłożonego przez skarżącego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy zauważyć, że przedstawiono w nim przejrzystą i precyzyjną argumentację.
Z akt niniejszej sprawy wynika, że skarżący jest emerytem i zamieszkuje we wspólnym gospodarstwie wraz z małżonką, utrzymuje się z emerytury w wysokości 1980 zł brutto oraz zasiłku opiekuńczego 206,76 zł brutto, a jego jedyny majątek to mieszkanie o powierzchni 36 m2. Zestawiając udokumentowaną sytuację majątkową skarżącego ze znaczną wysokością zaległości podatkowej wraz z odsetkami w niniejszej sprawie (ponad 200.000 zł) oraz uwzględniając całość akt w niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarżący w sposób przekonujący i nie pozostawiający wątpliwości wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji może wywołać znaczną dla skarżącego szkodę i trudne do odwrócenia skutki.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, stosownie do art. 61 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji