Uzasadnienie
Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 14 grudnia 2011 r., sygn. akt I SA/Po 780/11 uchylający zaskarżoną przez K. Sp. z o.o. w P. interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 18 lipca 2011 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług został zaskarżony do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargą kasacyjną przez pełnomocnika organu.
W piśmie procesowym, które wpłynęło do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 8 lutego 2013 r., Minister Finansów cofnął wniesioną skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z póżn. zm.; dalej: "P.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten w związku z art. 193 P.p.s.a. stosuje się odpowiednio w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Jak podniesiono w piśmiennictwie (vide B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, str. 486-487) odpowiednie stosowanie art. 60 P.p.s.a. oznacza, że sąd administracyjny drugiej instancji jest związany wnioskiem dotyczącym cofnięcia skargi kasacyjnej z uwagi na art. 183 § 1 zdanie pierwsze P.p.s.a. Wynikająca z art. 183 § 1 P.p.s.a. zasada dyspozycyjności sprawia, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne.
Wobec powyższego należało na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 i art. 193 P.p.s.a. umorzyć postępowanie kasacyjne. O zwrocie wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono natomiast na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 tej ustawy.