Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 26 września 2018 r., sygn. akt III SA/Wa 4076/17, w sprawie ze skargi P. s.r.o. Oddział w Polsce, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 31 października 2017 r. w przedmiocie przedłużenia terminu dokonania zwrotu różnicy podatku od towarów i usług za grudzień 2016 r. Na powyższe orzeczenie skargę kasacyjną złożył Dyrektor Izby Administracji Skarbowej. W dniu 13 czerwca 2022 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęło pismo organu podatkowego zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie podkreślenia wymaga, że art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: Ppsa) przewidujący możliwość cofnięcia skargi przez stronę oraz warunki skutecznego cofnięcia skargi, znajduje odpowiednie zastosowanie w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (art. 193 Ppsa). Stosowanie powołanego przepisu w przypadku cofnięcia skargi kasacyjnej wymaga zatem uwzględnienia specyfiki i odrębności postępowania kasacyjnego w stosunku do postępowania przed sądem pierwszej instancji.
W konsekwencji przyjąć należy, że cofnięcie skargi kasacyjnej jest dla Naczelnego Sądu Administracyjnego wiążące i skutkuje umorzeniem postępowania. Z uwagi na zasadę związania granicami skargi kasacyjnej, Sąd ten nie jest władny badać zasadności cofnięcia (zob. podobnie B. Dauter, komentarz do art. 193 Ppsa [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX/el. 2019).
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 Ppsa, orzekł jak w punkcie 1 sentencji niniejszego postanowienia. O zwrocie całego uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono w punkcie 2 sentencji postanowienia w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 Ppsa.