Uzasadnienie
- 1. W skardze o wznowienie postępowania z 16 marca 2020 r., D. L. (dalej skarżący) wniósł o:
- - wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 kwietnia 2018 r., sygn. akt I FSK 1088/16, którym to wyrokiem oddalił skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 3 marca 2016 r., sygn. akt I SA/Wr 1898/15 oddalającego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu z 15 września 2015 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. z 25 maja 2015 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2009 r.,
- - zmianę zaskarżonego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 kwietnia 2018 r., sygn. akt I FSK 1088/16, przez uchylenie w całości wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 3 marca 2016 r., sygn. akt I SA/Wr 1898/15 i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu i zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm prawem przepisanych. Ewentualnie skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 kwietnia 2018 r., sygn. akt I FSK 1088/16 poprzez uchylenie w całości wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 3 marca 2016 r., sygn. akt I SA/Wr 1898/15 oraz rozpoznanie skargi przez Naczelny Sąd Administracyjny w trybie art. 188 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.) oraz uwzględnienie skargi poprzez uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji lub uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji i umorzenie postępowania podatkowego (kontrolnego na podstawie art. 145 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego oraz kosztów postępowania przed sądem pierwszej instancji, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm prawem przepisanych,
- - zasądzenie kosztów niniejszego postępowania wznowieniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm prawem przepisanych
Jednocześnie skarżący wskazał, że postanowieniem z 28 stycznia 2020 r. UNP: [...], znak: [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzją Dyrektora Izby Skarbowej we W. z 15 września 2015 r., nr [...], a zatem stosowanie do art. 56 p.p.s.a., niniejsze postępowanie sądowe podlega zawieszeniu.
Jako podstawę wznowieniową skarżący wskazał art. 272 § 3 p.p.s.a., odwołując się do wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 16 października 2019 r., sygn. akt C-189/18.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z dyspozycją art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Zgodnie z art. 56 p.p.s.a. w razie wniesienia skargi do sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania, postępowanie sądowe ulega zawieszeniu, natomiast w świetle art. 124 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd zawiesza postępowanie z urzędu w przypadku, o którym mowa w art. 56 p.p.s.a. W okolicznościach sprawy istotne jest również wskazanie, że zgodnie z art. 276 p.p.s.a. do postępowania ze skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny w niniejszym składzie podziela pogląd prezentowany dotychczas w orzecznictwie, zgodnie z którym z uwagi na to, że art. 276 p.p.s.a. odsyła do odpowiedniego stosowania przepisów o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, należy też stosować w postępowaniu ze skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego art. 56 i art. 124 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. np. postanowienia NSA z: 16 maja 2014 r., II FSK 3592/13; 16 kwietnia 2014 r., II FZ 414/14 i II FZ 415/14; 25 marca 2014 r., II FSK 3744/13 i II FSK 3746/13; 19 marca 2014 r., II FSK 3693/13 i II FSK 3694/13).
Należy zauważyć, że w art. 56 p.p.s.a. sąd przewiduje obligatoryjne zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w sytuacji m.in. wcześniejszego (od wniesienia skargi) wszczęcia postępowania administracyjnego w celu wznowienia postępowania. Taka właśnie sytuacja ma miejsce w sprawie, ponieważ Dyrektor Izby Administracji Skarbowej postanowieniem z 28 stycznia 2020 r. wznowił na żądanie strony postępowanie podatkowe w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z 15 września 2015 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2009 r., z uwagi na wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 16 października 2019 r., sygn. akt C-189/18, natomiast skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego (dotyczącego kontroli zgodności z prawem tej samej decyzji), odwołującą się do tego samego wyroku Trybunału Unii Europejskiej jako podstawy wznowieniowej, skarżący wniósł w piśmie nadanym 16 marca 2020 r.
W świetle wyżej przywołanych okoliczności niewątpliwie skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego została wniesiona po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu wznowienia postępowania, to wystąpiła obligatoryjna przesłanka zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego wynikająca z art. 124 § 1 pkt 6 w zw. z art. 56 p.p.s.a.
Z tego to względu, działając na podstawie art. 56 w w. z art. 124 § 1 pkt 6 w zw. z art. 276 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.