Uzasadnienie
W wyniku wstępnego badania skargi kasacyjnej S. S.A. z siedzibą w Piasecznie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 września 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 2326/15, Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł, że nie spełnia ona wszystkich wymagań formalnych.
Zgodnie z treścią art. 34 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników, przy czym w myśl art. 37 § 1 P.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. W przypadku pełnomocnika działającego w imieniu osoby prawnej, przepis ten obliguje do złożenia - wraz z dokumentem pełnomocnictwa - dokumentu potwierdzającego uprawnienie osób, które takiego pełnomocnictwa udzieliły, do reprezentowania tej osoby prawnej (por. wyrok NSA z 22 kwietnia 2005 r., sygn. FSK 1675/04 dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W niniejszej sprawie skarga kasacyjna została sporządzona i wniesiona przez doradcę podatkowego R. N. W aktach sprawy znajduje się uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa z dnia 15 marca 2016 r., na podstawie którego panowie S.C. i J.K. (występujący jako odpowiednio: Prezes i Wiceprezes Zarządu S. S.A.) umocowali ww. doradcę podatkowego do reprezentowania S. S.A. m.in. przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (k. 42 akt sądowych). Brak jest jednak dokumentu (np. stosowny odpis KRS Spółki), z którego jednoznacznie wynikałoby, że w dacie udzielenia pełnomocnictwa, osoby, które tego pełnomocnictwa w imieniu Spółki udzieliły, były do tego uprawnione.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.