Uzasadnienie
1. Zaskarżonym wyrokiem z dnia 19 grudnia 2006 r., I SA/Sz 135/06, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę Roberta K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 19 grudnia 2005 r., (...), w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2002 r.
2. W skardze kasacyjnej złożonej przez swego pełnomocnika - doradcę podatkowego Krzysztofa O. - Robert K. zaskarżył powyższy wyrok "z powodu rażącego naruszenia przepisów postępowania godzącego w praworządność" i wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej jej autor przedstawił swoją wersję okoliczności faktycznych sprawy, wskazując iż ustalenia organów były bezpodstawne, a wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego - poprzez utrzymanie w mocy orzeczeń skarbowych, w których nastąpiło naruszenie prawa materialnego jak i procesowego w sposób mogący mieć wpływ na wynik sprawy - naruszył prawo.
3. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Skarbowej w S. wniósł o jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Organ wskazał, iż sposób sformułowania zarzutów przeciwko wyrokowi Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie pozwala traktować tych zarzutów jako podstawy skargi kasacyjnej określonej w art. 174 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podnosząc rażące naruszenie przepisów postępowania godzące w praworządność, pełnomocnik skarżącego nie wskazał bowiem żadnego przepisu postępowania sądowoadministracyjnego, który został jego zdaniem naruszony przez Sąd.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.
4. Należy podkreślić, że rozpatrywany środek odwoławczy jest środkiem niezwykle sformalizowanym. Wymogi jakie musi spełniać skarga kasacyjna wskazane zostały w art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, zwanej dalej: p.p.s.a. W świetle powołanego przepisu skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym /wymagania te wymienione zostały w art. 46, 47 oraz 215 par. 1 p.p.s.a./ oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Konsekwencje zaistnienia braku poszczególnych elementów są jednakże różne, w zależności od tego czy brak jest usuwalny, czy też nie.
W sytuacji gdy skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych dla każdego pisma w postępowaniu sądowym, brak takiego elementu może być uzupełniony w trybie art. 49 w związku z art. 193 p.p.s.a. Wówczas przewodniczący wzywa stronę do uzupełnienia skargi kasacyjnej w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia. Inaczej rzecz ma się w odniesieniu do nieusuwalnych braków formalnych, do których zaliczyć należy pominięcie któregokolwiek z koniecznych elementów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej, przesądzających o wyjątkowym charakterze tego środka odwoławczego, wskazanych w drugiej części art. 176 p.p.s.a. Do elementów tych należy m.in. przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie.
Stosownie do art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach:
1/ naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwie zastosowanie;
2/ naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Podkreślić należy w tym miejscu, że powołanie podstawy kasacyjnej oznacza wskazanie przez stronę konkretnego przepisu, który jej zdaniem został naruszony oraz uzasadnienie tego zarzutu. Zagadnienie powyższe było już przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego, m.in. w orzeczeniu z dnia 8 marca 2004 r., FSK 41/04 /ONSA 2004 Nr 1 poz. 9/, w którym stwierdzono, że to autor skargi kasacyjnej powinien wskazać na konkretne, naruszone przez Sąd zaskarżanym orzeczeniem przepisy prawa materialnego, wykazując na czym polegała ich błędna wykładnia i niewłaściwe zastosowanie oraz jaka powinna być wykładnia prawidłowa i właściwe zastosowanie. Podobnie przy naruszeniu prawa procesowego należy wskazać przepisy tego prawa naruszone przez Sąd i wpływ naruszenia na wynik sprawy /treść orzeczenia/.
W rozpoznawanej sprawie zarzut skargi kasacyjnej nie odpowiada zawartym w cytowanych przepisach wymaganiom. Nie wiadomo, jaki konkretnie przepis prawa procesowego jest jego przedmiotem, dlatego też w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego ocena zasadności skargi kasacyjnej nie jest możliwa. Tym samym należy uznać skargę kasacyjną wniesioną w niniejszej sprawie za niedopuszczalną, gdyż nie spełnia ona wymagań wymienionych w art. 176 p.p.s.a. po wyrazie "oraz".
- 5. Mając powyższe na uwadze należało w oparciu o art. 180 w związku z art. 178 p.p.s.a. skargę kasacyjną odrzucić.
- 6. Nie orzeczono o zwrocie kosztów postępowania z uwagi na treść art. 209 p.p.s.a. i art. 203 oraz art. 204 p.p.s.a., gdyż nie uwzględniono skargi kasacyjnej, jak również jej nie oddalono.