Uzasadnienie
Będącym przedmiotem skargi kasacyjnej postanowieniem z dnia 17 listopada 2014 r., sygn. akt I SA/Kr 1438/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej również jako "P.p.s.a."), skargę H. G. na wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 17 czerwca 2014 r.
Przedstawiając motywy podjętego rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji podał, że zarządzeniem z dnia 25 sierpnia 2014 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 17 czerwca 2014 r., wraz z pouczeniem, że wskazaną kwotę należy uiścić w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 10 września 2014 r. Należny w sprawie wpis nie został jednak uiszczony.
W wywiedzionej od powyższego rozstrzygnięcia skardze kasacyjnej, reprezentujący podatnika pełnomocnik, zaskarżając w całości postanowienie WSA w Krakowie, zarzucił mu naruszenie art. 220 § 3 P.p.s.a., przez jego zastosowanie w sytuacji, gdy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie dokonał błędnych ustaleń związanych z doręczeniem wezwania, pełnomocnikowi strony skarżącej, do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi.
W uzasadnieniu wniesionego środka zaskarżenia, jego autor – doradca podatkowy – argumentował, że jedyną przesyłką otrzymaną przez pełnomocnika strony skarżącej w dniu 10 września 2014 r. była przesyłka polecona o numerze [...], nadana w Krakowie w dniu 29 sierpnia 2014 r. Rzeczona przesyłka zawierała jedynie odpis odpowiedzi na skargę Dyrektora Izby Skarbowej w K., wraz z pismem przewodnim datowanym na dzień 28 sierpnia 2014 r. Otrzymana przesyłka zawierała łącznie 30 stron obejmujących: odpowiedź Dyrektora Izby Skarbowej w K. na wniesioną skargę - 29 stron, oraz pismo przewodnie sporządzone w WSA w Krakowie. W otrzymanej przesyłce nie znajdowały się żadne inne pisma bądź też wezwania, a tym bardziej takie datowane na 25 sierpnia 2014 r. Poza tą przesyłką pełnomocnik strony skarżącej nie otrzymał w dniu 10 września 2014 r. z WSA w Krakowie żadnej innej korespondencji dotyczącej Pana H. G..
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 65 § 1 P.p.s.a. Sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz.U. poz. 1529), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy. W § 2 tego artykułu przewidziano, że do doręczania pism w postępowaniu sądowym przez operatora pocztowego, stosuje się tryb doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym, jeżeli przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej. Zastosowanie znajdą więc przepisy, wydanego na podstawie art. 131 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz. 296 ze zm., dalej również jako "K.p.c."), rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010 r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 1350 ze zm., dalej również jako "rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010 r.").
Dla prawidłowego doręczenia pisma przez operatora pocztowego istotne jest przede wszystkim, żeby pismo zostało wysłane jako list polecony za potwierdzeniem odbioru (§ 2 ust. 1 rozporządzenia z dnia 12 października 2010 r.), a do przesyłki został dołączony formularz potwierdzenia odbioru, w którym winna zostać wskazana data przesyłki, sygnatura akt sprawy oraz rodzaj przesyłki (§ 2 ust. 2 rozporządzenia, wzór formularza potwierdzenia odbioru). Przesyłka taka może zawierać w sobie kilka pism sądowych, z tym tylko zastrzeżeniem, że fakt ten powinien zostać odnotowany, jak to zresztą stało się w niniejszej sprawie (vide: karta 29 akt sądowych i zawarte tam zwrotne potwierdzenie odbioru spornej przesyłki), na formularzu potwierdzenia odbioru w rubryce "rodzaj przesyłki" (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 lipca 2000 r., I CZ 87/00, publ.: lex nr 548760, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 marca 2000 r., sygn. II CKN 483/2000 nie publ., postanowienie SN z dnia 20 kwietnia 2000 r., sygn. akt I CZ 38/00, Biul.
SN 2000, nr 5, poz. 15). Zatem dla prawidłowości dokonania w ten sposób doręczenia wymaga się, aby okoliczność przesłania w jednej przesyłce kilku pism wynikała z dołączonego do przesyłki potwierdzenia odbioru (postanowienie NSA z dnia 20 kwietnia 2011 r., sygn. akt II OSK 707/11, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W związku z powyższymi rozważaniami teoretycznymi, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego należy zauważyć, że wymogi przedstawione wyżej zostały zachowane przy doręczaniu pełnomocnikowi skarżącego w dniu 10 września 2014 r., przesyłki, co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, zawierającej: (1) "odpis zarządzenia o wpisie"; (2) "odpis odpowiedzi na skargę".
Wypełnione prawidłowo potwierdzenie odbioru, stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 244 K.p.c., potwierdzający fakt i datę doręczenia wskazanych pism. W tym zakresie dokument urzędowy korzysta z domniemania zgodności z prawdą (post. SN z dnia 30 kwietnia 1998 r. III CZ 51/98, publ.: OSNC 1998). Adresat przesyłki, który stwierdzi, że nie doręczono mu wszystkich pism wymienionych na formularzu i których przyjęcie pokwitował, powinien ten fakt udowodnić (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2010 r., sygn. akt I FSK 1929/09, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Należy również wskazać, że to w interesie odbierającego przesyłkę było sprawdzenie jej zawartości w chwili odbioru oraz zgłoszenie ewentualnych zastrzeżeń doręczycielowi. Natomiast w sytuacji, kiedy tego nie uczynił, nie ma uzasadnionych podstaw, aby kwestionować prawidłowość doręczenia Stronie przesyłki w dniu 10 września 2014 r. Przyjęcie bowiem dopuszczalności kwestionowania po odbiorze przesyłki jej zawartości, przeczyłoby sensowi potwierdzenia odbioru przesyłki. W każdym przypadku odbiorca przesyłki mógłby podnosić, że nie otrzymał żadnego dokumentu lub tylko niektóre z nich, innymi słowy, że odebrał kopertę pustą albo niepełną.
Skoro zatem sporna przesyłka została doręczona prawidłowo w dniu 10 września 2014 r., termin do uzupełnienia braków formalnych skargi w postaci uiszczenia wpisu upływał w dniu 17 września 2014 r. Wobec jednak nieuiszczenia wpisu od skargi w terminie zasadnie, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. odrzucił skargę, której nie opłacono.
Mając na uwadze powyżej przedstawione względy Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną stosownie do art. 184 oraz art. 182 § 1 i 3 P.p.s.a.