Uzasadnienie
Wyrokiem z 23 listopada 2023 r., sygn. akt I SA/Ke 375/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, ze zm.), dalej "p.p.s.a.", oddalił skargę M.C. (dalej "skarżący") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Kielcach z 21 lipca 2023 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wycofania błędnie złożonego formularza VAT-Z, przywrócenia "A." s.c. M.C., M.J. do rejestru podatników VAT czynnych oraz aktualizacji danych wskazanych w zgłoszeniu NIP-2.
Od powyższego wyroku skarżący wniósł skargę kasacyjną, w wyniku wstępnego badania której Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł braki uniemożliwiające nadanie sprawie dalszego biegu.
W świetle art. 175 § 1 i § 3 pkt 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, a w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami także przez doradcę podatkowego. Wskazane podmioty — jeżeli działają w charakterze pełnomocnika kasatora — obowiązane są dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (o ile taki dokument nie został złożony na wcześniejszym etapie postępowania - art. 37 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a.).
Z akt sprawy wynika, że wnosząc skargę kasacyjną, skarżący działał przez pełnomocnika – adwokata A.K., a dokumentem wykazującym istnienie umocowania ww. osoby do występowania w imieniu skarżącego jest złożone w toku postępowania przed sądem pierwszej instancji pełnomocnictwo z 25 października 2023 r. W treści przedmiotowego dokumentu wskazano, że upoważnia on ww. adwokata do reprezentowania skarżącego "(...) w sprawie I SA/Ke 375/23 oraz wszelkich czynności z tym związanych i dalszych i następnych (...)".
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego tak opisany zakres udzielonego przez skarżącego pełnomocnictwa nie uprawnia pełnomocnika do występowania w jego imieniu w niniejszym postępowaniu kasacyjnym, w szczególności do zainicjowania tego postępowania kasacyjnego. Treść pełnomocnictwa została bowiem zredagowana w sposób osobliwy. Poza tym, że niewątpliwie mogło ono stanowić podstawę działania pełnomocnika w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji (które zostało zidentyfikowane przez sygnaturę akt sprawy), to na podstawie sformułowań takich jak "wszelkie czynności z tym związane i dalsze i następne" nie można wywieść, że uprawnia ono pełnomocnika do występowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Tymczasem należy podkreślić, że udzielenie pełnomocnictwa do zastępowania strony skarżącej w konkretnym postępowaniu sądowoadministracyjnym musi być niewątpliwe i nie może mieć charakteru dorozumianego, czy domniemanego (por. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 22 stycznia 2019 r., sygn. akt I FZ 377/18 i I FZ 378/18, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Zgodnie z art. 180 p.p.s.a Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym odrzuci skargę kasacyjną, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny, albo zwróci ją temu sądowi w celu usunięcia dostrzeżonych braków.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 p.p.s.a. postanowił zwrócić skargę kasacyjną Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach w celu usunięcia dostrzeżonych braków.