Uzasadnienie
- 1. Wyrokiem z dnia 15 października 2014 r., sygn. akt I SA/Go 379/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił skargę A.W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Z. z dnia 24 kwietnia 2014 r., nr [....], w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej byłego członka zarządu spółki z o.o. za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług.
- 2. W skardze kasacyjnej, od powyższego wyroku, sporządzonej przez pełnomocnika skarżącego, zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Z. z dnia 3 grudnia 2012 r., nr [...]. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej (str.
- 13) zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Uzasadniając wniosek wskazano, że skarżący nie posiada żadnego majątku, gdyż całą aktywność życiową poświęcił spółce, z której nie osiągnął żadnych profitów. Nie posiada również oszczędności, które można by przeznaczyć na zapłatę zobowiązania. Nie jest właścicielem żadnej nieruchomości, nie posiada także cennych ruchomości, co do których można by skierować postępowanie egzekucyjne. Cały majątek ruchomy podatnika stanowią jego rzeczy osobiste. Z uwagi na schorzenie kręgosłupa i związane z tym dolegliwości, wnioskodawca musiał znacznie obniżyć swoje zaangażowanie w działalność zarobkową i obecnie jego jedynym źródłem utrzymania jest zatrudnienie za wynagrodzenie 1680 zł brutto. Prowadzenie egzekucji może narazić skarżącego na utratę podstaw egzystencji, w szczególności środków na rehabilitację.
Do skargi kasacyjnej załączono umowę o pracę z dnia 1 lutego 2013 r. wraz z wypowiedzeniem zmieniającym.
- 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
- 3.1. Przed przystąpieniem do rozpoznania wniosku należy odnotować, że wnioskujący w skardze kasacyjnej zawarł dwa wnioski. Pierwszy dotyczy wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Z. z dnia 3 grudnia 2012 r., nr [...] (str. 3 skargi kasacyjnej). Drugi wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (str. 13). Decyzja objęta pierwszym wnioskiem została wydana w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłego członka zarządu spółki z o.o. za zaległości spółki w podatku dochodowym od osób prawnych. Przyznaje to zresztą sam autor skargi kasacyjnej (str. 3 uzasadnienia skargi kasacyjnej). Decyzja ta nie została wydana w granicach rozpoznawanej sprawy i wnioskowanie o jej wstrzymanie w niniejszej sprawie nie jest możliwe. W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny rozpozna wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji, tj. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej byłego członka zarządu spółki z o.o. za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług.
- 3.2. Sąd oceniając, czy w sprawie wstrzymanie zaskarżonej decyzji jest zasadne bierze pod uwagę przesłanki z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) (dalej u.p.p.s.a.). W świetle tego przepisu Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 u.p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje przy tym, że uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. np.: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2004 r. FZ 474/04 oraz z dnia 31 sierpnia 2004 r. FZ 267/04, dostępne w internetowej bazie CBOIS). Ponadto, twierdzenia powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej (por.: J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis 2006, s. 188).
Uzasadnienie wniosku nie uwiarygodnia wystąpienie przesłanek o których mowa w art. 61 § 3 u.p.p.s.a. W przypadku wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ubiegający się o takie wstrzymanie powinien uzasadnić, dlaczego uważa, że wykonanie zaskarżonego aktu narazi go na znaczną szkodę lub niebezpieczeństwo trudnych do odwrócenia skutków. W skardze kasacyjnej, zawierającej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, przedstawiono argumentacje sprowadzającą się do opisania ogólnej sytuacji materialnej. Nie przedstawiono konkretnych danych, które przemawiałyby za tym, że faktycznie wykonanie decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki lub wyrządzi znaczną szkodę. Stan finansowy skarżącego nie jest wystarczającą przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Faktu egzekwowania obowiązku pieniężnego wynikającego z ostatecznej decyzji, nawet przy istnieniu trudnej sytuacji materialnej strony, nie można utożsamiać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Trudna sytuacja materialna skarżącego może mieć niewątpliwie wpływ na przyznanie prawa pomocy, nie jest zaś wystarczającą okolicznością do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Przesłanki przyznania prawa pomocy nie są bowiem tożsame z przesłankami uzasadniającymi wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Trzeba w tym miejscu wskazać, że po pierwsze - wykonanie świadczenia pieniężnego z natury rzeczy nie wywołuje nieodwracalnych skutków, gdyż ewentualne uchylenie zaskarżonej decyzji spowoduje konieczność zwrotu należności, a po drugie - w świetle art. 8-10 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012 r. poz. 1015 ze zm.) dopuszczalność prowadzenia egzekucji jest ograniczona do zakresu, w jakim nie zostanie zagrożone minimum utrzymania dłużnika i osób pozostających według ustawowego obowiązku na jego utrzymaniu.
Tym samym skoro obawy skarżącego dotyczące niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie zostały uprawdopodobnione, to nie mogły one stanowić podstawy wstrzymania zaskarżonej decyzji.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 u.p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.