Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2005 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie Wiesława M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy odmawiające przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. w przedmiocie podatku od towarów i usług za sierpień 2005 r. 11 stycznia 2006 r. wpłynęło do Naczelnego Sądu Administracyjnego pismo strony datowane na dzień 9 stycznia 2006 r. zawierające ponowny wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, które zostało w ślad za aktami przekazane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy w celu rozpoznania.
Sąd pierwszej instancji wezwał skarżącego by sprecyzował jaki dokładnie charakter ma jego pismo, gdyż sprawa przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi została już rozstrzygnięta postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2005 r., które to orzeczenie nie podlega już dalszej weryfikacji.
Strona pismem z 30 stycznia 2006 r. w odpowiedzi podniosła, iż jej wcześniejsze pismo do Sądu kasacyjnego wskazywało na błąd sędziego w ocenie sytuacji, będącej przyczyną uchybienia przez niego terminu, który to błąd powinien przez ten Sąd zostać naprawiony.
Z uwagi na powyższe akta ponownie przekazano do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który zwrócił się do skarżącego z zapytaniem o charakter pism z 9 i 30 stycznia 2006 r.
Pismem z dnia 23 marca 2006 r. strona stwierdziła, iż jej wcześniejsza korespondencja w sprawie "nie była pozbawiona charakteru" i określała konkretny zarzut na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 grudnia 2005 r. Powołała się mianowicie na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 lutego 2006 r. P 13/05, stwierdzający, iż art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, zwanej dalej p.p.s.a., jest niezgodny z art. 2 i 45 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej. Na tej podstawie wniosła o uchylenie wymienionego postanowienia oraz o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego.
W takim stanie sprawy na mocy zarządzenia z 30 marca 2006 r. Naczelny Sąd Administracyjny poinformował stronę, iż postępowanie zażaleniowe w sprawie przywrócenia mu terminu do uiszczenia wpisu zakończyło się prawomocnym postanowieniem tego Sądu i właściwym do rozstrzygania jego dalszych roszczeń w sprawie I SA/Bd 484/05 będzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy. Następnie na mocy zarządzenia z 17 maja 2006 r. strona ponownie została wezwana do udzielenia informacji o charakter pism z 9 i 30 stycznia 2006 r., tym razem z zastrzeżeniem, iż w wypadku nie udzielenia odpowiedzi zostaną one potraktowane jako zażalenia na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 grudnia 2005 r.
W piśmie z dnia 30 maja 2006 r. strona podniosła, iż "odstępuje od zarzutu" na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 grudnia 2006 r. i jednocześnie podkreśliła, iż korzysta z prawa ustanowionego w Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, gdzie według. art. 190 ust. 4 sąd może uchylić postanowienie.
W tym stanie sprawy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż intencją skarżącego było doprowadzenie do wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem, t.j. postanowieniem z 15 grudnia 2005 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z powołanym przez stronę art. 190 ust. 4 Konstytucji orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności z Ustawą Zasadniczą, umową międzynarodową lub z ustawą aktu normatywnego, na podstawie którego zostało wydane prawomocne orzeczenie sądowe, ostateczna decyzja administracyjna lub rozstrzygnięcie w innych sprawach, stanowi podstawę do wznowienia postępowania, uchylenia decyzji lub innego rozstrzygnięcia na zasadach i w trybie określonych w przepisach właściwego dla danego postępowania. W przepisach postępowania sądowoadministracyjnego właściwy tryb i zasady, na których oparta jest instytucja wznowienia postępowania, określają art. od 270 do art. 285 p.p.s.a.
Zgodnie z ich treścią jedyną właściwą formą wnioskowania o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej prawomocnym orzeczeniem sądu jest złożenie skargi o wznowienie postępowania. Wymieniony środek zaskarżenia, jeśli dotyczy postępowania zakończonego orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, obok wskazania podstawy wznowieniowej /z uwagi na treść pisma skarżącego można jedynie przypuszczać, iż ma on na myśli podstawę wskazaną w art. 272 par. 1 p.p.s.a./ oraz szeregu wymogów wymienionych w art. 279 p.p.s.a., powinien być, co najważniejsze, zgodnie z art. 276 w zw. z art. 175 p.p.s.a. sporządzony przez profesjonalnego pełnomocnika, czego w przypadku pisma skarżącego, w którym domaga się on wznowienia postępowania, nie stwierdzono.
Należy podkreślić, iż zaistniała okoliczność uniemożliwia merytoryczne odniesienie się do wywodów skarżącego, ponieważ stanowi nieusuwalny brak formalny, skutkiem którego pismo sporządzone osobiście przez Wiesława M., potraktowane z uwagi na zawartą w nim treść jako skarga o wznowienie postępowania, musi podlegać odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 276 p.p.s.a. w związku z art. 58 par. 1 pkt 6 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.