Uzasadnienie
Wyrokiem z 1 sierpnia 2017 r., sygn. III SA/Wa 1790/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę F.Z. (dalej: "skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z 26 sierpnia 2014 r. w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług wysokości zobowiązania podatkowego za miesiące od marca do grudnia 2008 r. oraz kwoty różnicy do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za czerwiec 2008 r.
Od powyższego wyroku skarżący wniósł skargę kasacyjną, w której sformułował wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Wniosek ten umotywował niebezpieczeństwem wyrządzenia mu szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Na wstępie podkreślenia wymaga, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, dalej: "P.p.s.a."), zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Stosownie natomiast do art. 61 § 6 P.p.s.a., w brzmieniu nadanym art. 1 pkt 20 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658, dalej: "ustawa nowelizująca") z dniem 15 sierpnia 2015 r., wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem: (1) wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę; (2) uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę.
Stosownie do art. 2 ustawy nowelizującej art. 61 § 6 P.p.s.a. w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 20 ustawy nowelizującej stosuje się również do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie.
Odnosząc powyższą argumentację do rozpoznawanej sprawy nie sposób pominąć, że zawarty w skardze kasacyjnej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest powieleniem w tej samej sprawie wniosku zawartego w skardze do WSA w Warszawie, który to Sąd postanowieniem z 8 grudnia 2014 r. wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Nie bez znaczenia dla rozpatrywanej sprawy pozostaje, że mimo wydania przez Sąd pierwszej instancji wyroku 1 sierpnia 2017 r. oddalającego skargę, jest on nadal nieprawomocny z uwagi na wniesioną skargę kasacyjną. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że w obrocie prawnym - zgodnie z dyspozycją art. 61 § 6 pkt 2 P.p.s.a. - pozostaje postanowienie WSA w Warszawie z 8 grudnia 2014 r. wstrzymujące wykonanie zaskarżonej decyzji. Skutki udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej przez Sąd pierwszej instancji rozciągają się również na postępowanie kasacyjne. W konsekwencji postępowanie wywołane wnioskiem skarżącego zawartym w skardze kasacyjnej należy uznać za bezprzedmiotowe.
Mając na uwadze powyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 i art. 61 § 3 i 6 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.