Uzasadnienie
1. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 6 marca 2007 r., sygn. akt I SA/Lu 54/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę J.W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [...] lipca 2006 r., nr [...], w przedmiocie interpretacji co do sposobu i zakresu zastosowania prawa podatkowego. Sąd I instancji - powołując się na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 grudnia 2005 r., II FZ 727/05, wskazał, iż wpis w sprawie był wpisem stałym (200 zł), a strona - reprezentowana przez pełnomocnika profesjonalnego (adwokata) - nie uiściła go bez wezwania, zgodnie z art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z powyższym skarga podlegała odrzuceniu.
2. W skardze kasacyjnej złożonej przez swego pełnomocnika - adwokata B.P. - J.W. zaskarżył powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego od organu kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy - art. 221 w zw. z art. 231, art. 215 § 1 oraz art. 216 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez odrzucenie skargi z uwagi na nieuiszczenie wpisu w wysokości stałej w sytuacji, gdy celem skarżącego było odzyskanie już pobranego nienależnie podatku od towarów i usług z tytułu zbycia działek, co skutkować winno wezwaniem do usunięcia braku formalnego skargi w zakresie wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia, a następnie wezwaniem do uiszczenia wpisu stosunkowego.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej jej autor wskazał, że z dokładnej lektury powołanego w zaskarżonym postanowieniu postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego (II FZ 727/05) wynika, iż to, czy przedmiotem zaskarżenia w istocie jest należność pieniężna, zależy od celu strony. Jeżeli celem strony jest odzyskanie pobranego podatku, to w konsekwencji przedmiotem sprawy będzie należność pieniężna, ergo skarga będzie podlegała wpisowi stosunkowemu na podstawie art. 216 w zw. z art. 231 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Strona podniosła, że celem uzyskania interpretacji w przedmiotowej sprawie było uchylenie wątpliwości co do obowiązku uiszczania kwot takich, jak objęte korektami, złożonymi do pierwotnych deklaracji w zakresie podatku od towarów i usług.
- 3. Dyrektor Izby Skarbowej w L. nie skorzystał z możliwości złożenia odpowiedzi na skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
4. Nie można podzielić poglądu strony, iż skarga w niniejszej sprawie podlega wpisowi stosunkowemu. Strona wskazuje, iż kryterium przedmiotu zaskarżenia - tego czy jest to należność pieniężna, czy też nie - jest subiektywne, zależne od "celu" strony. Stanowisko takie jest bezpodstawne. Art. 231 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, iż wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, a w innych sprawach pobiera się wpis stały. Naczelny Sąd Administracyjny podziela pogląd wyrażony przez Małgorzatę Niezgódkę - Medek ("Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" Zakamycze 2005, s. 564), iż sposób określenia w tym przepisie spraw, w których pobiera się wpis stosunkowy, stanowi znaczne uproszczenie, bowiem przedmiotem zaskarżenia przed sądami administracyjnymi nie są należności pieniężne, lecz akty i czynności wymienione w art. 3 § 2 i 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Lepiej oddaje istotę wpisu stosunkowego i spraw, w których należy go uiszczać, § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem wpis stosunkowy zależy od "wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem". Z brzmienia tak sformułowanego przepisu wynika, iż to, czy sprawa dotyczy należności pieniężnych, a więc charakter wpisu, determinuje nie subiektywnie określony "cel zaskarżenia" tylko przedmiot sprawy - objęcie zaskarżonym aktem konkretnej należności pieniężnej. Tymczasem, jak słusznie wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny, instytucja interpretacji prawa podatkowego ma na celu wyjaśnienie podatnikom treści przepisów prawa, spełnia funkcje informacyjne i wyjaśniające, nie jest natomiast żądaniem określonego zachowania, skierowanym do pytającego, w szczególności zaś nie kreuje wysokości, terminu czy sposobu zapłaty zobowiązania podatkowego.
Zauważyć nadto należy, iż strona błędnie zrozumiała pogląd prezentowany przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 29 grudnia 2005 r. (II FZ 727/05) - odwołanie się do celu strony służyło wyłącznie wskazaniu, iż nie tylko Sąd, ale także strona w powołanej sprawie miała świadomość, iż przedmiotem zaskarżenia w sprawie nie była należność pieniężna. Wnioski wyciągnięte z tego fragmentu uzasadnienia orzeczenia przez autora skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie są całkowicie bezpodstawne. Warto również podkreślić niekonsekwencję argumentacji strony - wskazując, iż celem strony było "odzyskanie już pobranego nienależnie podatku", który to cel jest zresztą niemożliwy do osiągnięcia bezpośrednio i wyłącznie w trybie z art. 14a Ordynacji podatkowej pełnomocnik skarżącego dodaje, iż celem takim było również "uchylenie niepewności co do konieczności uiszczenia w przyszłości podatku od towarów i usług z tytułu zbycia działek" (podkr.
NSA). Skonstruowanie w ten sposób intencji strony wskazuje na świadomość skarżącego i jego pełnomocnika, iż zaskarżony akt nie obejmuje jednej określonej należności pieniężnej, od wysokości której zależałby wpis stosunkowy w sprawie. Stąd też słusznie Sąd I instancji uznał, iż w przedmiotowej sprawie należało uiścić wpis stały, a skarga strony, wobec braku uiszczenia tego wpisu przez adwokata bez wezwania, prawidłowo została odrzucona na podstawie art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z tym Sąd I instancji nie naruszył ani tego przepisu ani art. 231 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z kolei powołane również w petitum skargi kasacyjnej art. 215 § 1 i art. 216 tej ustawy nie znajdowały zastosowania w sprawie, bowiem przedmiotu zaskarżenia nie stanowiła należność pieniężna. Na marginesie jedynie należy stwierdzić, iż niezrozumiałe jest dla Naczelnego Sądu Administracyjnego, w jaki sposób Wojewódzki Sąd Administracyjny mógłby naruszyć art. 215 § 1 ustawy - przepis ten mówi bowiem wyłącznie o obowiązku strony do podania w piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji wartości przedmiotu zaskarżenia, natomiast nie wynikają z tego przepisu (ani z art. 216 ustawy) żadne obowiązki Sądu. Znamienne przy tym jest, iż ani w skardze ani w skardze kasacyjnej strona w niniejszej sprawie nie zastosowała się do treści powołanych przez siebie przepisów.
Wreszcie należy zauważyć, iż postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 grudnia 2005 r., II FZ 727/05, stwierdzające, iż należny wpis od skargi w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu stosowania prawa podatkowego jest wpisem stałym, zostało opublikowane w zbiorze urzędowym Orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego w 2006 r., w numerze 3, pod pozycją 78, a więc powinno być znane profesjonalnemu pełnomocnikowi.
- 5. Z tych to względów skarga kasacyjna podlegała oddaleniu zgodnie z art. 184 w zw. z art. 182 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.